Τραγούδι

Τραγούδι/ από ξεχασμένο τραύμα/ φερμένο στα χείλη, σιγανό.// .................................................................... Κουράστηκε κι ο άγγελός μου/ την επιούσια αντοχή να μου χαρίζει.// ....................................................................... Ουρανία Ε.Κουνάγια// από τη συλλογή Δώρα με αναστολή,2021

Σιωπή

Αφήσαμε τα χρόνια μας/ κλειδωμένα στο πατρικό σπίτι./ Μόνο η γοργόνα/ στο υπέρθυρο της μνήμης τα φυλάγει./ Και το αγιόκλημα στην πίσω αυλή/ στάλα στάλα η σιωπή το ποτίζει. .............................................................................. Μη μιλάς ! Όταν η Γοργόνα/ και η Σφίγγα ανταμώνουν,/ και τα πουλιά/ σιωπούν στα κυπαρίσσια.// .......................................................................... Ουρανία Ε.Κουνάγια// από τη συλλογή Δώρα με αναστολή, 2021

Το ταξίδι

Το γενέθλιο σπίτι, ζωντανό,/ το επισκέπτομαι όταν διψώ./ Τα χρόνια μου κρυμμένα/ στα γεωμετρικά πλακάκια της κουζίνας./ Ένα νόμισμα γυαλίζει στο τραπέζι.// ........................................................................ «Είναι για το ταξίδι», μου ψιθυρίζουν.// ...................................................................... Ουρανία Ε.Κουνάγια//από τη συλλογή Δώρα με αναστολή, 2021

Γιαγμούρ Αϊλάν

της Ιωάννας και του Διονύση ............................................................................. Έδωσε το χεράκι της/ στη μεγάλη Παλάμη/ η μικρή Γιαγμούρ./ Ολιγαρκής κάκτος στην έρημο./ Λίγο ύπνο αποζητάει./ Να παίνει τόπι στ'όνειρο/ με τον Άϊλαν./ Στα μεγάλα τραπέζια/ άνθρωποι μικρλί με γκρίζα κοστούμια/ αποφασίζουν.// ................................................................................ Η μικρή Γιαγμούρ θα παίξει τόπι/ μόνον στους ουρανούς.// ............................................................................. Ουρανία Ε. Κουνάγια// από τη συλλογή Δώρα με αναστολή, 2021

Κόκκινη παπαρούνα γελούσε

της Ιωάννας ............................................................................. Όχι πως δεν είχε όνειρα,/ απλώς δεν άντεχαν στο τρέξιμο./ Συχνά στέκονταν να ξεκουραστούν./ Τότε, εκείνη πουλούσε γυάλινες χάντρες/ στον ιθαγενή εαυτό της.// ............................................................................. Ήταν κι άλλα όνειρα της νύχτας./ Αλλά με την ορθάνοιχτη πόρτα/ χωρίς φρουρό/ όπου μπορούσε να την επισκεφτεί/ το γειτονόπουλο της διπλανής αυλής.// ............................................................................. Τότε, κόκκινη παπαρούνα/ γελούσε στο μαξιλάριτης.// ............................................................................. Ουρανία Ε. Κουνάγια// από τη συλλογή Δώρα με αναστολή, 2021

Εμφύλιος

Πώς να μιλήσεις για τη Γεωργία;
Θρηνούσε μπροστά στον σκοτωμένο αδερφό
Δελφών και φθινοπώρου γωνία.

Ανύποπτο νήπιο, στην αγκαλιά της μάνας του,
θαύμαζε
το χρυσοκόκκινο χρώμα
των χρυσανθέμων στα χέρια της,
όμοιο με το πυρπολημένο χρώμα των μαλλιών της
στον ήλιο του απογεύματος.


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Ένας ατελής άγγελος

Thomas Gormady

                               στον Μιχάλη Κ. 

Μεγάλωνε
με το δεντράκι της αυλής.
Όταν τα ρούχα του έριχνε στη γη
κι έπεφτε για ύπνο, 
εκείνη απ΄το παράθυρο
το συντρόφευε.

Κάπου κάπου ένας ατελής άγγελος
τους άφηνε ένα φιλί.
Ως να ζεστάνει ο καιρός
και να γεμίσει με πουλιά η αγκαλιά τους.


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Σαν κοριτσάκι

Γ.Ιακωβίδης, η αγαπημένη της γιαγιάς

Είπε ο Άγγελος από την Ανατολή:
«Πάμε ! Σε κήπους λησμονημένους και σ' αυλές
όπου σοφά χέρια συνταίριαζαν 
τα χρώματα των λουλουδιών,
μάγια στον κάματο της μέρας. 
Να συναντήσουμε, πάμε, τη γιαγιά Μαρία,
ογδόντα χρόνων πρόσφυγα από τη Βιθυνία».

«Σ' αγαπώ, χρυσαλλίς; μου Ουρανία,
Των Αγγέλων, εσύ, αδελφή, 
Σ΄αγαπώ, ω ψυχή μου, στενάζω ...»

απήγγειλε με τρεμουλιαστή φωνή
σαν να ήταν κοριτσάκι, στην πατρίδα.


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Το νυφικό

Μετά την τελετή
δίπλωσε προσεκτικά σε ρυζόχαρτο
το νυφικό της φόρεμα, 
τη λαμπρότητα του λευκού να διαφυλάξει. 

.................................
Χρόνια μετά τη μεγάλη φυγή
σκέφτηκε να το διαμελίσει,
κάτι χρήσιμο να κάνει:
μαξιλαράκια ίσως
τη μοναξιά του καναπέ για να σκεπάσει

ιδίως τα απογεύματα της Κυριακής.


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Οι χορηγοί της μνήμης

Ό,τι περίσσεψε απ΄τη μέρα, η μνήμη είναι. 
                                         Άθως Δημουλάς

                                         του Γιώργου Ν. 

Ευχαριστώ 
τους χορηγούς της μνήμης μου
παρόντες, απόντες, απελθόντες.
Με συνέπεια αποστέλλουν
τα εμβάσματά τους.
Σπανίως, κάποιο καθυστερεί
και ανησυχώ 
μήπως αθόρυβα χρεωκοπήσω. 


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Τινάζουν τα όνειρα

Προσπεράστε
τα πρωινά μπαλκόνια
και μην κοιτάζετε 
από συνήθεια !

Γυναίκες 
μαζί με τα σεντόνια
σε πιλοτές κι ακάλυπτους
τινάζουν τα όνειρά τους. 
Και μην αναρωτιέστε !

Φύσαγε άγριος βοριάς
στο μαξιλάρι τους.


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Ενύπνιο

Michael Parkes, Jungler 

Ακροβασία
ανάμεσα σε μνήμη και εικόνα. 
Πλάσματα του τίποτα
αθύρματα τυχαία της φθοράς. 


Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Δυσανάγνωστα απογεύματα, 2015

Αίνιγμα

Ολάνθιστη αμυγδαλιά
σε περίβολο νεκροταφείου.
Ποιον λοιδορεί στα κάτασπρα
και ποιον παρηγορεί;

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες -
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα :  Αυτόχειρας πόθος

Οι σύντροφοι

Κάθε βράδυ, βάζω στοργικά
τις λέξεις μου να κοιμηθούν:
Χρόνος, Μνήμη, Αφοσίωση, Φόβος.
Το πρωί ξυπνούμε πάντα την ίδια ώρα.

Πιστές, επίμονες, και έτοιμες
να συντροφεύσουν την ημέρα μου.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες-
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Aυτόχειρας πόθος

Η μικρή Ελένη

Το ραδιόφωνο με τις λυχνίες
σταμάτησε να παίζει μουσική,
όταν τα κορίτσια άφησαν το σπίτι.

(Οι γονείς τα απογεύματα
διαβάζουν ήσυχα την εφημερίδα)

Πρώτη έφυγε η μεγάλη,
έπειτα η μικρή Ελένη,
έβαλε το φόρεμα με τους ήλιους και πέταξε.

(Το κόκκινο της αζαλέας
εισβάλλει ορμητικό τα πρωινά από τις γρίλιες)

Το ραδιόφωνο με τις λυχνίες,
σε ράφι παλαιοπωλείου σκονισμένο,
περιμένει.

Ουρανία Ε΄Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες-
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Αυτόχειρας πόθος

Η Δευτέρα Απουσία

                                        μνήμη Τάσου Ναούμ

Μετείκασμα μορφής αγαπημένης
πιο γρήγορο απ' τον λογισμό.
Σε σώματα αγνώστων ενεδρεύεις
παιχνίδι του μυαλού - σε ακολουθώ :
σε θέατρα και σε πλατείες
τόπους καθημερινούς, όπου
αγέρωχα περνούσαμε
μπροστά από τους οιωνοσκόπους.
Και κρεβάτια ερωτικά στρώναμε
πάνω στις δικές μας ασπίδες.

Τώρα τα ίχνη των ημερών διαβάζω.
          Μετέωρη.
Στης Δευτέρας Απουσίας το κενό.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες -
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Αυτόχειρας πόθος

Παιδικό

Παιδί πετάει στις κάμαρες
    με κόκκινο μπαλόνι.
Και με τον φύλακα άγγελο
   παίζει τρελά παιχνίδια.
Μετράει τον χρόνο σιωπηλά
   με ανέμους και με φρούτα.

Αγιόκλημα και αγιασμός
                και
     Απουσία θανάτου.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες -
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Μεσίστιες ημέρες

Λυπημένοι ενιαυτοί

Σε τύλιξα προσεκτικά
        εν κειρίαις.
Όπως τον Λάζαρο.

Στο μέρος της καρδιάς
λυπημένους ενιαυτούς απέθεσα.
Αχίτων και ανυπόδητος
σφάλισα την Κρύπτη.

Σε είχα κλάψει προ πολλού.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες -
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Μεσίστιες ημέρες