Απρίλης

 

Φύσηξε Απρίλης

Ντύθηκε παντού 

Ξανθός και μυρωδάτος

Χαμόγελα και πονηριές

Ως κάτω από τα σύννεφα

Μας ομορφαίνει.

Απρίλη φύσηξε άφοβα έως να

Μαδήσουμ' ένα-ένα φυλλαράκι.

Μήπως πετάξουμε κείνη την ώρα

Που δεν θ' ανθίζει όλη η πλάσις 

Κι όλες τις άσπλαχνες στιγμές ίσως αφήσουμε

Απ' το πετσί χόρτο ξερό της γης μας.

 

Κρατώντας μόνο της ψυχής μιαν Άνοιξη

 

Γεωργία Δεμπερδεμίδου

από τη συλλογή Μονόδρομος καθρέφτης, 2018

Γλυκές μελαγχολίες

 

Της νύχτας τα φεγγάρια αγαπώ. 

Κάθε που έρχεται Σεπτέμβρης

στην αστροφεγγιά το κορμί μου ακουμπάω

Και συλλαβίζουν χείλη μου

τις μνήμες

Κείνες τις πρώτες 

μελαγχολίες μου γλυκόπικρες.

Αέρινες κ' οι ποτισμένες 

αναμνήσεις. Δειλά

ανέρχονται στο νου ή στην ψυχή

Πώς να αντέξω τις λιακάδες τους.

Την άλλη και τις άλλες μέρες

που δεν μπορώ να σε ξεχάσω

ισιώνω τα μαλλιά μα βρίσκω κόμπους

και πλέκω τη πλεξούδα μου

μήπως μικρές καρφίτσες μου φανούν

 

Και κάθε κόμπος μια χαρά

γέλιο άμα και δάκρυ.

Να ενθυμούμ' εμμένω τις γιορτές:

αν φτάναμε ξανά μαζί 

σε μια υψηλή κορφή μας !

 

Γεωργία Δεμπερδεμίδου

από τη συλλογή Μονόδρομος καθρέφτης, 2018

Πανσέληνος

 

Σήμερα κάψε με

Μα έπειτα μέσα

από τις στάχτες σου

 

Βάψε με 

με τα μάτια 

της ψυχής

 

Άναψε την Πανσέληνο 

να πέσουνε οι μάσκες

 

Να διαλύσει η θάλασσα

όλη της το αλάτι

 

Σκιές ή και 

Πληγές

 

Αγάπες πάλι

 

Αγάπες

 

Γεωργία Δεμπερδεμίδου

από τη συλλογή Μονόδρομος καθρέφτης, 2018

Κορνίζα παλαιά

  

Δεν μπορώ άλλες κορνίζες φτιασιδώματα.

Τι δουλειά έχω σε καθρέπτες

Σε μπογιές ή καμβάδες 

Που κόσμους ζωγραφίζουν 

Γεμάτους χρυσόσκονη; 

Εμένα μόνο η ντεμοντέ 

Ζωή μου πάει γάντι.

Γεωργία Δεμπερδεμίδου

από τη συλλογή Μονόδρομος καθρέφτης, 2018