Απώλεια

Δεν είναι που έφυγες
είναι που σ' ακολούθησαν όλα τα άλφα
από το "σ' αγαπάω"
και το ωμέγα
από την αθωότητα μέχρι το ωραίο,
κι απόμειναν στεγνά
το γάμα με το πι
μ' ένα μετέωρο σίγμα
να ζητιανεύουν έκφραση
σ' αφιλόξενες λέξεις.

Στην Παγωνιά.

Μαρία Ψωμά
αδημοσίευτο

Ανεξίτηλα σημάδια

Τα σώματα που αναστήθηκαν
στο γέννημα του πόθου,
που ανθίσανε στο άγγιγμα,
στην ηδονή του πάθους,
αυτά που μετέστησαν
απ' την τρυφερότητα της ένωσης
μέχρι το απόλυτο του βάθους ...
Δεν ξεχνούν.
Χρόνια μετά στέκουν δένδρα
με τα σημάδια του θαύματος ανεξίτηλα
στον κορμό τους.

Μαρία Ψωμά
από τη συλλογή Ισόβια θητεία, 2006

Στη λήθη δεν ενδίδω

Βρίσκομαι πλάι σας,
σκηνοθετώ παλιές εικόνες,
η Αναστασία χαμογελάει, με φιλάει,
ο Γιάννης κάνει πλάκα,
η Γλύκα πλέκει στα γρήγορα καινούριο παραμύθι,
ο Διομήδης ακούει, γελάει κρυφά,
σκαρώνει σκωπτικά στιχάκια,
πορφυρά τα χρώματα, πορτοκαλιά, μελιά,
ώριμο ηλιοβασίλεμα που δε λέει να σβήσει.
Έτσι σας κρατώ ζωντανούς, έτσι σας μεταδίδω,
όσο ζω υπάρχετε,
στη λήθη δεν ενδίδω.

Μαρία Ψωμά
από τη συλλογή Ισόβια θητεία, 2006

Για τους ποιητές

Αθόρυβα πλάσματα οι ποιητές,
δε γεμίζουν το χώρο,
δεν ενοχλούν για το θεαθήναι.
Κινούνται σκιές ανάμεσα στα σώματα,
αφουγκράζονται τις σιωπές,
στιγμές ακουμπάνε στ' ανείπωτο,
ριγούνε στις δονήσεις.
Πλάσματα της ψυχής οι ποιητές,
μάχονται σ' άνισο αγώνα με το ά-λογο
με λέξεις να το ενσαρκώσουν.
Κι είναι οι μικρές σποραδικές νίκες τους
διέξοδοι διαφυγής απ' το εγκλωβισμένο σκοτάδι.

Μαρία Ψωμά
Ανέκδοτο ποίημα (2008)

Δημοσιεύτηκε στο Translatum, Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Σ' ένα βαρύ ζεϊμπέκικο

Το βαρύ ζειμπέκικο του Ντίνου στο καπηλειό Πλασταρά

Σ' ένα βαρύ ζεϊμπέκικο καίω ό,τι με καίει.

Ρίχνω το βήμα, γεμίζω μουσική,

αφήνομαι οι στίχοι να με στοιχειώσουν,

είμαι εκεί μα δε βρίσκομαι,

μετέχω στο μύθο άλλου,

στη στροφή, απ' το εγώ κενή

μόνο κορμί

δοξάρι γίνομαι,

μεθίσταμαι,

απλώνω

σε κόσμους δίχως λόγια,

όπου παλμοί, αισθήματα, ρυθμοί

εκφράζονται έξω απ' τα δόντια.

Σ' ένα βαρύ ζεϊμπέκικο

τελειώνω

ξαναρχίζω.

Μαρία Ψωμά
Από τη συλλογή Ισόβια θητεία (2006)