Άτιτλο (Ζέον εξ ουρανού αίφνης κάμα ...)

Ζέον αξ ουρανού αίφνης κάμα/ τη θερμοκρασία υπενθύμισε του βρασμού// .............................................................................. Ότε εξαερούμενον απόλλυται/ -διαπαντός όμως - από τα μάτια των παιδιών/ και ως προσδοκία// ............................................................................... το θαύμα// ........................................................................... Χριστίνα Καραντώνη// από τη συλλογή Από βροχή σε βροχή, 2021

Άτιτλο (Κλαριά και να σμίγουν ...)

Κλαριά και να σμίγουν/ να μεταγγίζουν απαντοχή// ........................................................................... Έτσι και τα κορμάκια/ δένουν και δένονται/ Στις καταιγίδες/ Κορμοί// ........................................................................... Χριστίνα Καραντώνη// από τη συλλογή Από βροχή σε βροχή, 2021

Άτιτλο (Με ό,τι έχει ....)

Με ό,τι έχει/ αντέχει/ πορεύεται καθείς// .............................................................................. Οι πλέον αμελείς ακάλυπτοι/ Ασκεπείς/ Σχεδόν θαρραλέοι// .......................................................................... Χριστίνα Καραντώνη// από τη συλλογή Από βροχή σε βροχή, 2021

Άτιτλο (ύδροσυλλέκτης το δέρμα .../)

Υδροσυλλέκτης το δέρμα/ της υγρασίας μεταγγίζει τη δωρεά στην αφή/ το σχήμα αμετάβλητο να κρατά των χεριών// ............................................................................ την εγγύς μυρωδιά των σωμάτων// ............................................................................ Χριστίνα Καραντώνη// από΄τη συλλογή Από βροχή σε βροχή,2021

Άτιτλο (Υδαρή τα τοπία της μνήμης ...)

Υδαρή τα τοπία της μνήμης/ με τα περιγράμματα του ενός εντός να/ εισχωρούν του άλλου// ............................................................................. Έως αλώσεως διαβρώνουν αππκλεισμούς/ την ανελαστικότητα των βεβαιοτήτων πώς έτσι// ......................................................................... Χριστίνα Καραντώνη// από τη συλλογή Από βροχή σε βροχή.2021

Παραλείψεις

Από τον κολοφώνα λείπουν
τα κάτωθι
                έχουν παραληφθεί

- Σε πόσα αντίτυπα πού 
κυκλοφόρησε αυτή η ζωή
        και η άλλη
Ποιος στοιχειοθέτησε την 
       κάθε
α-ληθείας στιγμή

Α υ λ α ί α 

(Σελίδα λευκή)


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Παρακειμένων Εκείνων, 2019

Επειδή άργησαν οι μέλισσες

Πολύ άργησαν οι μέλισσες να 'ρθουν
Εξαντλημένο το αγιόκλημα
απέσυρε τα άνθη του από τον φράχτη της αυλής
κι από αναρριχητής
έρπον κατέληξε να εκλιπαρεί
για δυο σταγόνες αιφνίδιες

βροχής


Χριστίνα Καραντώνη 
από τη συλλογή Παρακειμένων Εκείνων, 2019

Ακινησία εκκωφαντική

Επίμονα λογχίζουν το όνειρο οι δείκτες 
το καύκαλο να σπάσει 
της ημέρας να φανεί

Τραυματισμένοι νεοσσοί οι ώρες
κάποιοι χωλοί
πάνε έρχονται τον νάρθηκα κάτω χτυπώντας
για ν' ακουστεί

Μα εσύ ακίνητη 
μάρμαρο στέκεσαι λευκό 
μετά από μπόρα

Στραφταλίζεις
μαστίγιου
βροχή δαρτή


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Παρακειμένων Εκείνων, 2019

Για τα ανείπωτα

Το απόβραδο όταν
τας χείρας θα νίψεις
με κόκκινο κρασί
δυο τρεις σταλαγματιές θ' αφήσεις
μέθης κορφολογήματα
να στάξουνε στη γη

να πιούνε τα ανείπωτα να πιουν

Το χάραμα
από τον τάφο αν εγερθούν
και σαν φωτιά τα ουράνια πιάσουνε πάρουν
στη αυγή δανεική ώστε

των εγκάτων βροντερό ν' ακουστεί

φωτεινό  ω σ α ν ν ά


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Παρακειμένων Εκείνων, 2019

Ες αεί πλέον

Εις μνήμην της εκδημίας σου απο-
στέλλεται μητέρα
ο ακριβός συγκάτοικος σου
πλέον ες αεί.
Φωτογραφία, δηλαδή, φωτογραφίας
-μια που όπως λένε χάνεται
διαλύεται συν τω χρόνω και ύλη και μορφή-
μ' ένα εύθραυστο ενδιάμεσο γυαλί
για μερική προστασία

Θερμή παράκλησις
ως ανθρωπίνη χάρη
αν θέλεις, μάνα, αν

μην του φωνάζεις κάθε που
ψίχουλο θα ρίχνει

στου Άδη το κατάμαυρο χαλί.


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Παρακειμένων Εκείνων, 2019

Εν θερμώ πώς;

Και πώς εν θερμώ
αίμα να στάξει
μελάνι
ίχνος ν' αφήσει
χνάρι
σκιά στο χαρτί; 

Με την πρώτη 
επαφή
συλλαβή
παρανάλωμα
Με λιωμένο μολύβι στο χέρι
κεκαυμένη
επαίτης
περιφέρεται η αφή


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

Συμφωνία

Ο βόμβος των μελισσών με 
το βουητό ενώθηκε από τα σπλάχνα της γης
παρατεταμένο
Κρεσέντο στην κοσμική συμφωνία αριθμός επτά
- τόσοι και οι οικεία βουλήσει συμπράττονγες
     με κρουστά ουρανοί -
Η ηχώ τα φύλλα ξεκλείδωσε
διάπλατα άνοιξε των θυρών
συνέτριψε το κενό
ενώ

στη διαφάνεια των τζαμιών
το χνώτο έγραφε
Συ μείζον
Καυτό


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

Περιμένοντας το ανέφικτο

Χρόνια περίμενε το ανέφικτο
σε περίκλειστη αίθουσα αναμονής
γυμνή
Ώσπου άσπρισαν τα μαλλιά της
Ξεχείλωσε του λαιμού η καμπύλη
αναποφάσιστη αιωρείται θηλιά κενή
Σε αχρηστία τα χείλη από προσώπου χάθηκαν
βουβά
Τα μέλη κάμφθηκαν 
τεθλασμένες οι κάποτε ευθείες γραμμές

Στηρίζεται όλη
σε αναμμένα επάνω
από ατσάλι καρφιά


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

Στο πυρ το εσώτερο

Στο πυρ το εσώτερο
μη ρίξεις λάδι
μήτε νερό
Άσ' το να καίει
όπως αυτό γνωρίζει

Έρμο και σιωπηλό


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

Καθώς μιλούσε

Για εισόδους και εξόδους μίλαγε
Όχι κινδύνου
Μήτε συμβατικές
Για διεισδύσεις μορίων βελούδινες 
στον πυρήνα ατόμων
υπό διάσπαση ολική 
μίλαγε
Κι ο αντίλαλος καθώς
μιλούσε αρμονία συνέθετε
Ύμνο
Ψαλμό
Εγκώμιο

Μυσταγωγία

Ερωτική


Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

Αφύλαχτος τόπος

Στους ώμους της σκάλωναν
για να ξαποστάσουν τις νύχτες
πουλιά
Τις μέρες στα μαλλιά της
βατράχια
Αφύλαχτος τόπος όλη
υγρός
Με απόκρυφα
απόκρημνα
μονοπάτια

Χριστίνα Καραντώνη
από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016