προσδοκίες σε βάλτο

Βολεύτηκα στου ποταμού το δέλτα. Ανάμεσα στο ξύλο και στην πέτρα. Το βουνό πίσω όπου ξεκίνησα. Φούσκωσε το ποτάμι, με παρέσυρε. Τις οδύνες της διαδρομής δεν θα ήθελα να ξαναζήσω. Μόνο τις ομορφιές θα διάλεγα, μαζί όταν κατεβαίναμε από ψηλά ανεμοδαρμένοι. Κάποιοι δε δείλιασαν, στη θάλασσα όρμησαν. Φριχτό είχαν άλλοι τέλος κι άλλοι με κύμα ταξιδεύουν. Μα εμείς γίναμε ένα με τα λιμνασμένα νερά. Τα καλοκαίρια μας βροχές του φθινοπώρου νοσταλγούν, την άνοιξη οι χειμώνες μπουμπούκια μη κι ανθίσουν. ............................................................................. Γεωργία Μαρκογιώργου/ από τη συλλογή Με κάρβουνο ροδίζε,2021

θυσίες

“Up from a past that’s rooted in pain I rise” Maya Angelou ........................................................................ ........................................................................ λουκέτα του έρωτα/ σε γέφυρα σφραγίζουμε/ με το κλειδί του δειλινού// .............................................................................. τις νύχτες με πανσέληνο/ του πρωτομάστορα η γυναίκα/ ανοίγει τα λουκέτα/ και στο ποτάμι αφήνεται// ........................................................................... αντιλαλεί ο θρήνος οργασμός/ ώς τις σαράντα θάλασσες/ μετά πάλι στυλώνει το κορμί/ η γέφυρα ν’ αντέξει// .............................................................................. θα ’ρθει καιρός που θα περνάμε ανάλαφρα/ δίχως τις κλειδαριές/ και θα τηρούμε ενός λεπτού σιγή/ για κάθε κύτταρο που χτίζεται// ........................................................................... στο διάβα προς τη σκόνη// ........................................................................ Γεωργία Μακρογιώργου// από τη συλλογή Με κάρβουνο ροδίζει, 2021

μνημείο με δάκρυα

κάστρα δίπλα στη θάλασσα/ ξυλάκια για πολεμίστρες/ αγχόνη για όσους αξίζουν κρέμασμα/ μη στήσεις// ................................................................................ μόνο ένα μικρό μνημείο με δάκρυα/ για τους κατατρεγμένους όταν δίψασαν/ κι εκείνους που τους έφεραν νερό// ................................................................................ Γεωργία Μακρογιώργου/ από τη συλλογή Με καρβουνο ροδίζει, 2021

χαμόγελο του κλόουν

χιονάνθρωπο έφτιαξα/ μέσα στον εγκλεισμό/ με σκουφί και κασκόλ/ μη μου κρυώσει// ............................................................................... με το καλό μου το παλτό/ που το ’χα για τις δεξιώσεις/ τον έντυσα/ με κάρβουνο και ρόδι// ............................................................................... χαμόγελο του κλόουν/ του έδωσα/// ................................................................................ και τα παλιά μου τα γυαλιά/ του χόλιγουντ ταινίες/ απ’ το παράθυρο να βλέπει// ................................................................................. αφτιά όμως δεν του ’βαλα/ να μην ακούει τα παράπονα/ και λιώνει// ................................................................................ Γεωργία Μακρογιώργου/ από τη συλλογή Με κάρβουνο ροδίζει,2021

Οδηγίες για μεταφύτευση τριανταφυλλιάς

Χαϊδεύεις τα πέταλα,

ποτίζεις με γλυκόλογα

φροντίζεις να τη λούζει φως.

Πριν αρχίσει ν’ ασφυκτιά

στην πλαστική γλάστρα,

τη μεταφυτεύεις  την κατάλληλη εποχή

σε ύψωμα, κατά προτίμηση

με θέα θάλασσα,

ώστε οι ρίζες

ν’ αγγίξουν τους βυθούς σου

και αυτή να βλέπει ηλιοβασιλέματα.

Ποτέ μην την αρπάξεις από το μίσχο

γιατί θα ματώσεις

και τότε ο πλούτος του βυθού σου

θα μείνει ανεξερεύνητος.

Γεωργία Μακρογιώργου

από τη συλλογή Το φως όταν μεταφυτεύεται, 2019

Θεσσαλονίκη

Πυγολαμπίδες

δρόμο ανοίγουν

προς τη θάλασσα

και η μνήμη

τα πεζοδρόμιά σου

ασβεστώνει.

Άνεμος φυσάει.

Ομίχλη είναι

ή καπνός

αυτή η αντάρα;

Ζευγαρωμένες μοναξιές

πυρπολούνται

στη θάλασσά σου

το ηλιοβασίλεμα.

Γεωργία Μακρογιώργου

από τη συλλογή Το φως όταν μεταφυτεύεται, 2019

 

Ίσως σου πάει

Παλτό

σε ναφθαλίνη

κάποτε κόκκινο

με ασπρισμένο πέτο.

Οι τσέπες ξηλωμένες

και οι λεκέδες ανεξίτηλοι

απ’ το κρασί, το αίμα

και τη στάχτη.

Βγάλ’ το από το μπαούλο,

δοκίμασέ το,

κοιτάξου στον καθρέφτη·

ίσως σου πάει.

Γεωργία Μακρογιώργου

από τη συλλογή Το φως όταν μεταφυτεύεται, 2019

 

Αίνιγμα

Μέρα-νύχτα παίζεται

το αίνιγμα της Σφίγγας

σε θέατρο σκιών.

Οι ήρωες το πρωί

τετράποδα σε κλουβί

καταναλώνουν όνειρα

να μεγαλώσουν.

Το μεσημέρι δίποδα

σε αποθήκες

μπαινοβγαίνουν

μαζεύοντας κτερίσματα.

Το βράδυ με μπαστούνι

σε σπίτι έρημο

ανάβουν καντήλι

με το δικό τους λάδι.

Γεωργία Μακρογιώργου

από τη συλλογή Το φως όταν μεταφυτεύεται, 2019