Οι λέξεις ΙΙ

Τις νύχτες οι λέξεις κυκλοφορούν στο σπίτι/ Λέξεις ανορθόγραφες με κομμένα χέρια/ Κάθονται ήσυχες και συζητούν στο σαλόνι/ Για την ματαίωση ενός ποιήματος/ που όλοι περίμεναν να γεννηθεί αρτιμελές/ Δικαίωση μιας εκκρεμούσας έμπνευσης// ................................................................................ Μα η ζωή το αδίκησε κι αυτό/ -όπως και τόσα άλλα άλλωστε-/ και ημιτελές κείτεται στο νεκρικό κρεβάτι// ................................................................................ Με το ξημέρωμα αδειάζει το σαλόνι/ σαν ποτέ να μην κατοίκησε κανείς σ’ αυτό// ................................................................................ Μόνο κάτι σημάδια στους τοίχους/ ∙ γράμματα σκόρπια/ απομεινάρια μιας δεύτερης ζωής/ ερήμην των ανθρώπων/ που την έζησαν// ................................................................................ Ιω-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Μικροί χειμώνες

Άνδρες που κουβαλάτε στην πλάτη σας τον θάνατο/ Γυναίκες με την φλογισμένη μνήμη μέσα στην χούφτα σας/ Παιδιά με τα πληγωμένα γόνατα/ Όλα τα πήρε ο άνεμος που φύσηξε μέσα από τα πνευμόνια σας/ Κι έστειλε στα κύματα μακριά/ και στις αρχαίες πέτρες/ μήνυμα ελπιδοφόρο/ Πως κάποτε, λέει, θα γίνει η γη ολάκερη ένας κήπος/ Κήπος να παίζουν τα παιδιά τα δειλινά/ Τις νύχτες να αγαπιούνται οι άνθρωποι/ Έτσι θα μικραίνουν οι χειμώνες/ Κάθε κελάηδημα πουλιού και μία Άνοιξη // ................................................................................ Ιω-Άννα Ευθυμιαδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Απώλειες

Πολλά όσα δεν έζησα/ Πλοία που ταξίδεψαν χωρίς εμένα/ Βιβλία που δεν διάβασα/ Έρωτες που κύλησαν σαν άμμος/ Τα βράδια του καλοκαιριού/ Κάτω από το φως της πανσελήνου/ Λέξεις που δεν έμαθα κι άλλες που δεν ήξερα να τις προφέρω/ Το κοριτσάκι στον κήπο με τις βερικοκιές/ Που έπαιξε ένα βράδυ κουτσό με τα παιδιά της γειτονιάς/ Ενώ εγώ αποκοιμήθηκα/ Τα αγέννητα παιδιά μου/ Ω, αυτά ρουφούν το αίμα από τις φλέβες μου/ Γυρεύοντας ζωή που δεν τους χάρισα// ............................................................................... Κι άλλα πολλά όσα δεν έζησα/ Μα εκείνο το μισοτελειωμένο ποίημα/ Τη νύχτα που έφευγες/ Με στοίχειωσε απόψε// ............................................................................... Ιω-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Έρωτες

Έχτισα έναν έρωτα/ Δίπλα στην θάλασσα/ Από άμμο και βότσαλα// ................................................................................ Κάθε μέρα θα χτίζω έναν έρωτα/ Από άμμο και βότσαλα/ Να μου τους παίρνει η θάλασσα/ Κι όταν βυθίζομαι στο μπλε της/ Εκεί να τους συναντώ// ................................................................................ Μα αυτοί δεν ήταν έρωτες/ Ήταν απλώς τρόποι για να υπάρξεις/ Ή αλλεπάλληλες εκδοχές θανάτου// ................................................................................ Ιώ-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Όταν χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Λέξεις Ι

Οι λέξεις έρχονται από το σκοτάδι/ Χτυπούν χαράματα την πόρτα/ Κανείς δεν αποκρίνεται/ Εκείνες τότε τρυπούν τους τοίχους/ Μπαίνουν στο σώμα σαν σε όνειρο/ Απλά και ήσυχα/ Σα να ‘μπαιναν σε αλειτούργητο για χρόνια εκκλησάκι/ Την ώρα του εσπερινού// ............................................................................. Ιω-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή,2020

Ποιητής

Μιλούσε απλά./ Με την καρποφόρα γνώση του σπόρου/ Διάλεγε τις λέξεις με προσοχή, σύντροφους στον λυγμό/ Μιλούσε χωρίς θορύβους περιττούς/ Όπως υπάρχει ο σπόρος μέσα στην αιωνιότητα// ................................................................................ Τον είπαν Ποιητή. ................................................................................ Ιω-Άννα Ευθυμιαδου// αππ τη συλλογή Ώσπου να χορτάσε χώμα η βροχή,2020