Διάθεση

Ανάμνηση τέλος. Μια χαραυγή
Απαστράπτουσα
Κεντά τη μελαγχολική διάθεση ακόμα
Νωπή. Στο έλεος
Καφεζαχαροπλαστών
Γαλακτοζυθοποιών και αρτοποιών
Που ξύπνησαν νωρίς.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Το γήπεδο γέρνει, 2009
Ενότητα : Άλλη φάση

Ποίημα

Άφησα ένα ποίημα στην εξώπορτα
Και το βρήκα άθικτο
Όταν αιώνες μετά την καταστροφή
Επέστρεψα - νύχτα.
Εκείνο όμως που μου έπεσε
Στην πίσω πλευρά του περιπτέρου
Τόπιασε βροχή και βράχηκε
Έτσι το βιβλίο ορφάνεψε.
Μη μου ζητάς να σου πω
Για κείνο που πέταξα απ' το μπαλκόνι
Γιατί ο άνθρωπος που το δέχτηκε
Στο κεφάλι έγινε μίσχος δροσιστικος
Αυλή φυλακισμένων
Τόπος προσκυνήμτος μαθητών
Γήπεδο που γέρνει.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Το γήπεδο γέρνει, 2009
Ενότητα : Άλλη φάση

Κηδεία

Βούτυρο στο ψωμί των κακοποιών
Είναι οι μανάδες μας
Μαρία
Έτσι μαυροφορεμένες που κοιμούνται
Με μισό Lexotanil
Με το χάπι για την πίεση
Ακούνε μόνο την τηλεόραση
Με τον ήχο στο διαπασών
Μαρία
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να παραβιάσει
Μια πόρτα που κλειδώνει
Με τα λιγοστά μαλλιά τους
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να αφαιρέσει
Τα ελάχιστα χρήματα
Που κρύβουν στο συρτάρι με τα χτένια
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να τραβήξει
Το μαξιλάρι απ' το κεφάλι τους
Χωρίς να αντιληφθούν την ατιμία
Μαρία
Στην κηδεία τους.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Το γήπεδο γέρνει, 2009
Ενότητα : Της Τασούλας

Η ιστορία ΄που ακολουθεί είναι απλώς αυθεντική

Ένας εκτός ορίων ποιητής έγραψε πολλά εκτός ορίων ποιήματα.

Και τα έστειλε μεταξύ Σουνίου και Παλαιάς Φώκαιας σ' ένα φίλο του εικαστικό εκτός ορίων και αυτός. Κάθε που ο εκτός ορίων ποιητής έγραφε ένα εκτός ορίων ποίημα το στήθος του πλημμύριζε από ευχαρίστηση. Κάθε φορά όμως που το εκτός ορίων ποίημα δεν άγγιζε τις ψυχικές χορδές του εικαστικόύ γέμιζε θλίψη τόση που ζητούσε τα εκτός ορίων ποιήματά του πίσω.

Ο εκτός ορίων ποιητής έγραψε εκτός ορίων ποιήματα μέχρι του σημείου που τα όρια διευρύνθηκαν τόσο πολύ ώστε να χωρούν τα πάντα μέσα. Έτσι οι κριτικοί ποίησης αποφάσισαν πως ο εκτός ορίων ποιητής ασφαλώς και είναι μέσα στα όρια της ποίησης άρα μπορούν να τον κρίνουν να τον εντάξουν σε ανθολογίες και να μεταφράσουν τα εκτός ορίων ποιήματά του τώρα ήταν απλώς μέσα στα όρια. Μέχρι να φθάσουμες όμως εκεί ο εκτός ορίων ποιητής που τώρα ήταν μέσα στα όρια θέλησε να γνωρίσει την πίσω μεριά του φεγγαριού έτσι αναχώρησε χωρίς το παραμικρό σημείωμα πίσω του. Αφήνοντας τα εκτός ορίων ποιήματά του τα οποία τώρα ήταν εντός ορίων στους ιστορικούς της ποίησης και της τέχνης γενικότερα.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Κρύβε λόγια, 2014
Ενότητα : Λάσπη στον ανεμιστήρα

Σαν

Σαν να μικραίνουν
Όλα
Τα καλντερίμια οι βρύσες τα πλατάνια
Η πλατεία
Το ίδιο το σπίτι που μεγάλωσες

Έτσι θα πάμε
Σαν μια κουκκίδα στο όνειρο.

Έτσι θα πάμε
Σαν ένας κόκκος στο χρόνο.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Κρύβε λόγια, 2014
Ενότητα : Λάσπη στον ανεμιστήρα

Ελενάκι

Δεν κατασκευάζω Δούρειο Ίππο
Γιατί απλούστατα δεν είμαι ο Οδυσσέας
Δεν μισώ κανένα βασιλιά και το λαό του
Δεν πολιορκώ καμία Τροία
Δεν παριστάνω τον πολυμήχανο.
Το μόνο που πολιορκώ με δικές μου μεθόδους
Είναι το Ελενάκι
Μικρούλικο, ναζιάρικο,μελαχρινούλι, τοσοδούλικο
Και το κυριότερο
Πυυτανίτσα.

Χρήστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Κρύβε λόγια, 2014
Ενότητα : Λάσπη στον ανεμιστήρα

Το μέτωπο

Άφησα το διήγημα του Σκιαθίτη
Στην άκρη στο μαξιλάρι μου
Και πήρα μεσάνυχτα
Το πλοίο της γραμμής Βόλος-Σκιάθος
Να φιλήσω τα χέρια του.
Στο σκοτεινό σπίτι που κατοικούσε
Του χαϊδεύω το μέτωπο
Γύρω γύρω περιπλανώμενος στο νησί.
Και επανέρχομαι στα θαύματά του
Ήρωες της ζωής
Που προτίμησαν ένα θάνατο αρκούντως κοινό.
Ξαναπιάνω το διήγημα του Σκιαθίτη
Και νομίζω πως υπερβαίνω
Οποιαδήποτε συμβατική άνοιξη των γραμμάτων,
Οτιδήποτε η Ιστορία εκμαίευσε,
Οποιονδήποτε υγιή ανταγωνισμό εμφανίστηκε.

Όχι απλώς σεβασμός και παρακαταθήκη
Αλλά πρόσκληση του αθάνατου
Και μετριοφροσύνη στα βλέμματα της δύσης.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Κρύβε λόγια, 2014
Ενότητα : Μπαράζ συλλήψεων

Ο καιρός

Και πάλι μουχρώνει ο καιρός
Ώρα όπως οι πολικές αρκούδες
Για χειμερία νάρκη
Πίσω απ' τα προσωπικά προβλήματα
Τα γεγονότα του Δεκέμβρη
Τους απεργούς, τις κόκκινες σημαίες
Τα κλομπ, τους τρομονόμους
Θα βρέξει σίγουρα στα ορεινά
Γιατί ο καιρός άγριος όσο ποτέ
Θα κυλήσει πάνω απ' την πόλη
Σαν ταχυδρόμος ειδήσεων κακών
Σαν πολική αρκούδα
Σαν εμένα
Το αθώο σπουργίτι που τσιμπολογά
Τα ψίχουλα στο περβάζει του παραθύρου.

Χρίστος Παπαγεωργίου
από τη συλλογή Κρύβε λόγια, 2014
Ενότητα : Μπαράζ συλλήψεων