Οθόνη αφής - 30 χαϊκού (επιλογή 2)

           *
Είπε το φύλλο
στον χαμένο ποιητή.
Γιατί με σκίζεις;

          *
Φαιά ουσία
σε κάλαθο αχρήστων.
Άστοχοι στίχοι.

         * 
Η ποίησή μου
ίσως είναι άτεκνη
μα όχι στείρα


Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Οθόνη αφής - 30 χαϊκού (επιλογή)

            *
Στο άγγιγμα σου
ανοίγουν παράθυρα.
Οθόνη αφής.

           *
Φεύγεις. Κρυώνω.
Ενσκήπτει δριμύτερο
το πεπρωμένο.

           *
Ριπή αέρα
Φυλλοβόλος έρωτας.
Πικρό φινάλε.

          *
Στο βάθος κήπος.
Τι όνειρο και τούτο;
Λες και γύρισες.


Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Επίλογος

art by Karl Bang

Στην πενταήμερη
μόνη και ήμερη
σ' άσπρο δωμάτιο
πουλί στο χιόνι.
Σε εικονοστάσιο
κερί που λιώνει.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Η νύφη

Χτες τα μεσάνυχτα
στο θάλαμο του τρίτου
είδα το θάνατο
να στέκεται μπροστά μου.
Ψηλόλιγνη φιγούρα στα λευκά
δεν έμοιαζε φονιάς ή μακελάρης.
Δεν ήρθε η σειρά σου, μου ψιθύρισε.
Θα παντρευτώ την άγνωστη
στο διπλανό κρεβάτι.
Και ο δικός μας γάμος, τον σταμάτησα
κουράστηκα αιχμάλωτη
στο νυφικό σεντόνι.
Δεν πρόλαβα ν' ακούσω την απάντηση
Με το που άνοιξα τα μάτια
είχε φύγει.

Χτες τα μεσάνυχτα
στο θάλαμο του τρίτου
είδα το θάνατο
να στέκεται μπροστά μου.
Κι ήταν ωραίος, γελαστός, ευγενικός
δεν έφερνε καθόλου στη ζωή μου.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Ανάδυση

Αθόρυβα κάτω απ' το δέρμα σου γλιστρώ
Μέσα στις φλέβες
Υποβρύχιο στους ωκεανούς της αγωνίας σου
Συμπλέω
Εγκλωβισμένη μοιραία κι αναπόφευκτα
Στη σκέψη αμέτοχη, συμμέτοχη στην πράξη
Ηθοποιός και θεατής
Σε περιπέτεια χωρίς σενάριο
Ανάμεσα σε πάλκο και εξώστη
Βολεύομαι
Βολεύομαι;
Το ένστικτο κοιμίζω
Αναδύομαι.


Σκαρφαλωμένη σ' ένα στύλο της ΔΕΗ
το βλέμμα ανεμίζω
Μια ανάσα ν' ανιχνεύσω, μια πνοή
Σχήμα ψυχής
χλομό λαμπιόνι.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία, χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014
 

Ελεύθερος στίχος

Χαράματα ονειρεύτηκα προχτές
ένα ξενύχτη χαρταετό στην παραλία.
Η μακριά κυματιστή ουρά του
πολύχρωμη, θαρρείς, ανατριχίλα
απόκριση στο σφύριγμα του μπάτη.
Πλησίασα αθόρυβα, μα δεν κοιμόταν.
Τρεμόπαιζε στην άμμο καρφωμένος
με πενα αιχμηρή από φτερό αετίσιο.
Την ανασήκωσα ανάλαφρα και τότε
άρχισε άλικο να ρέει το μελάνι.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014
 

Απειλή

Σε οθόνη ολόφωτη
Σκιά μουντή
Σχήμα άσχημο
Ζωή που γέρνει
Δική μου. Ξένη.

Σε ταινία βωβού θεατής
Στους υπότιτλους κρύβομαι'
Ακροβατώ
Με την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει δίχτυ.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Τελευταία χάρη

Τη μέρα
που το συμβόλαιό μου
με τον ήλιο θα παγώσει
αγαπημένοι μου
μη με στεγάσετε
στον οικογενειακό.
Δεν θέλω να περάσω
όλη τη ζωή μου
πεθαμένη.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τελευταία χάρη,
ποιήματα & χαϊκού, 2014

Κονσέρβα

painting by Francoise Nielly


στον Άλφα Λάμδα

Λάντσιον Γκοτζίλα.
Καθαρό βάρος 120 λίμπρες.
Ειδικό βάρος ακαθόριστο.
Ημερομηνία παραγωγής 17.10.47
Ζώδιο ζυγός.
Δέον
όπως μη καταναλώνεται
πέραν του προσδοκίμου χρόνου ζωής.
Η συσκευασία δεν ανακυκλώνεται.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Γρήγορα στις οθόνες σας, 2013

Τσαφ

Πώς λεν εκείνο το τόσο δα κουτάκι
κομψό, απέριττο σε σχήμα
μ' επένδυση βελούδινη και χρυσαφένια κλείθρο
που ντροπαλά σε προκαλεί να το χαϊδέψεις;
Χαλάρωμα, μειδίαμα ...Κλακ!
Αυτό το ατίθασο ελατήριο τα φταίει όλα.
Καρφωμένο στον πάτο του κουτιού, συμπιεσμένο
σαν έτοιμο μεμιάς να δραπετεύσει
να διαρρήξει τον υμένα της σιωπής, να φτερουγίσει ...
Ψυχή.
Ψυχή του δημιουργού.
Λουμίνι ζωντανό που πλέει
ανάμεσα σε άφωτες στιγμές
αναζητώντας ένα τσαφ
ν' ανάψει, να φουντώσει
ν' αναλυθεί σε λέξεις, ήχους, χρώματα.

Πριν απ' το τσαφ
ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει
μ' ένα μολύβι, ένα πινέλο, ένα κομμάτι πηλό
η ψυχή του δημιουργού.
Η εύφλεκτη ψυχή του δημιουργού.
Το σφραγιστό κουτί, που καρτερεί
με μια σου κίνηση απαλά να το ανοίξεις.
Να το ανοίξεις.
Όχι να το παραβιάσεις.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Γρήγορα στις οθόνες σας, 2013

Αναλαμπή

photo by Carlos Morales


Σε άκρη απόκρημνη βουνοκορφής
κρέμασα τη φωλιά μου να φυλαχτώ απ' το κρύο.
Φωτιά με φύλλα άναψα να ζεσταθώ
φφφ, φφφ, φφφ ...
Με ξυλιασμένα δάχτυλα και μάτια βουρκωμένα
βββ, βββ, βββ ...
ακούω τη βροντή που φέρνει τη βροχή
και την αντάρα.
Κρα, κρα, κρα
τ' άγρια πουλιά που τριγυρνούν
δεν με τρομάζουν γιατί ζω. Ακόμα.
Μόνο, φοβάμαι, η φωτιά μη σβήσει
πριν δω το φως της αστραπής.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τρελή τυφλόμυγα, 2013

Κομμένα φύλλα

painting by Frida Kahlo

Γράφω.
Ξηλώνω από την ψυχή μου καρφάκια.
Αλείφω τις πληγούλες με κρασί και μέλι
να γλυκάνουν.
Με ευλάβεια μεταφέρω τα σημάδια στο χαρτί.
Γράφω.
Στα νωπά ίχνη της αποκαθήλωσης
συχνά ευδοκιμούν άγρια χόρτα
μολόχες, γαϊδουράγκαθα, τσουκνίδες.
Δεν τα ξεριζώνω.
Το βρίσκω άσκοπο, μα πιο πολύ επικίνδυνο.
Μονάχα τα κορφολογώ
και σε κλαράκι κέδρινο
τα δένω μπουτονιέρα.
Κομμένα φύλλα.
Ποιήματα.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τρελή τυφλόμυγα, 2013

Τρελή τυφλόμυγα

a memoria 1948, painting by Rene Magritte


Κλειδώνω.
Κλειδώνω καλά
να φυλαχτώ από σένα, που
αθόρυβος, αθέατος, αδιάστατος
σχεδόν χωρίς αφή
μ' αγγίζεις, με ζώνεις.
Φοράς τα χρώματα της ζωής μου
τη μυρωδιά των πραγμάτων μου
με ξεγελάς.
Τρελή τυφλόμυγα παίζω μαζί σου
ασυνείδητα.
Ξεχνιέμαι, σε ξεχνάω, ξεθαρρεύω.
Ας ήταν να ξεχνούσες μια φορά κι εσύ
φεύγοντας να με πονέσεις
φεύγοντας
να μη μου πάρεις τις στιγμές
να μη με λιγοστέψεις
χρόνε, απατεώνα.

Δήμητρα Καραφύλλη
από την ομώνυμη συλλογή, 2013

Abstrait

Εξομολόγηση :

Μακριά από το βλέμμα σας μεγαλουργώ.
Αφόρετες, τριμμένες, μπαλωμένες
ξύλινες, μολυβένιες, πλαστικές
άνυδρες, μουσκεμένες σε σιρόπια ή ξυδόνερο
λέξεις
που από 'δω και από 'κει έχω συλλέξει
τις πετάω στον ανεμιστήρα με τη σέσουλα
κι όπου πάνε.
Σαν ψόφιες μύγες καταγής
- νεκρός στρατός σωτηρίας -
τα ηρωικά θύματα της αφαίρεσης.
Όσες διασωθείσες, σμήνος ετερόκλητο
αγκιστρωμένες σε στρατσόχαρτο
απεικονίζουν το ρεύμα.
Του ανεμιστήρα.
Κι εσείς, αμύητοι στου νου μου τα μυστήρια
στην πλάνη της κουλτούρας παραδίδεστε.

Merci beaucoup.

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τρελή τυγλόμυγα, 2013

Αιωρούμενη

painting by Josephine Wall

Τι ωραία συσκευασία !
Μαόνι, μετάξι, γυαλί. 
Με το σώμα εντελώς αφημένο 
συγκεντρώνω τις μνήμες.
Υφαίνω χαλί μαγικό.
Ταξιδεύω. 
Απολαμβάνω την απόλυτη έλλειψη βαρύτητας. 
Διαποτίζομαι από αρώματα λευκών λουλουδιών. 
Αιωρούμενη 
επιστρέφω στα πολύχρωμα χρόνια.
Στο χτες. 
Στο γιατί. 
Ανάμεσα στο φως και τη σκιά. 
Επιθεωρώ χέρια, νύχια, πρόσωπο, βλέμματα.
Μάτια. 
Τα μάτια σου ορθάνοιχτα.
Φωτεινά φινιστρίνια. 
Τα μόνα αδάκρυτα. 

Δήμητρα Καραφύλλη
από τη συλλογή Τρελή τυφλόμυγα, 2013