Αλκίνοος

Μη

τον μικρό μου φίλο τον Αλκίνοο

που τρώει με το δάχτυλο το μέλι,

βουίζουνε στον ουρανίσκο του οι μέλισσες,

το φιλντισένιο όστρακο

των κυανών ματιών του

ουρά χελιδονιού ψαλίδισε

περνώντας η σκιά της,

μη,

έτσι ολόγυμνος π' αποκοιμήθηκε

κάτω από της μουριάς τα φύλλα

και στάζουν οι χυμοί από τα μούρα της

σαν κοκκινάδια άσεμνα

στο τρυφερό του σώμα

μην τον ξυπνάτε.

Μαρία Κουγιουμτζή
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εντευκτήριο,
τεύχ. 77, Ιούνιος 2007

Η έρημος

Είναι η έρημος παράδεισος,
ανθίζουν σπάνια λουλούδια.
Άσπρα ελάφια παίζουν
μ' άσπρους λύκους.
Μονόκεροι μ' αμέθυστους φτερά πετάνε.
Ολόξανθες πεταλούδες ιππείς
στη ράχη κόκκινων πουλιών αλόγων.

Γελάς, και πέφτουν μαργαρίτες απ' το γέλιο σου
κάνουν τα φύλλα τους βαρκούλες τα μυρμήγκια
κι οι μέλισσες τις σέρνουν με τ' αγκίστρι τους
στο ζαλισμένο αέρα τσαϊράδα.
Μες στις αιώρες της δροσιάς
λικνίζονται της αχλαδιάς τα φύλλα,
κοιμάται πάνω τους η βελουδένια κάμπια,
ένα μαμούθ έσκυψε και τη φίλησε
κι έμεινε το μεταξωτό της χνούδι
σκουλαρίκι στο μεγάλο αυτί του.

Ο ήλιος που μήτε έδυε, μήτε ανέτειλε,
με τις χρυσές χορδές έπαιζε της κιθάρας του
και χόρευαν μεθυστικά τα πράσινα φιλιά της χλόης.

Έρχονται οι έρωτες σε διάφανα έλκηθρα
κρούουν με τύμπανα τ' ατλάζι της ψυχής σου,
δεν σχίζεται, ηχεί.

Είναι επόμενο
να βλέπεις τόσα οράματα
αφού εξόριστη στην έρημο βαδίζεις.

Μαρία Κουγιουμτζή
Δημοσιευμένο στο περιοδικό Εντευκτήριο, τεύχος 77, Ιούνιος 2007

Όνειρο

Πορτραίτο ναύτη, Γιάννης Τσαρούχης, 1976

Μες στη φωτογραφία του
κοιμάται ο νέος ναύτης
η άσπρη φορεσιά τού αφαιρεί το βάρος
θαρρείς λευκό και θαλασσί
μπαλόνι που υψώνεται
χαράζοντας μια φωτεινή γραμμή
στα μάτια της γυναίκας
π' αγρυπνάει.

Μαρία Κουγιουμτζή
Δημοσιευμένο στο περιοδικό Πάροδος, τεύχος 14, Ιούνιος 2007