Και πώς ν' αφουγκραστείς...

Η μούσα Ερατώ

Είναι ένα ποτάμι απύθμενο σε άχρονο σπήλαιο

Λούζονται νύμφες κι αναβαπτίζονται εφήμερα  

Ρωγμή που ανθίζουν ανε-μώνες 

Στέρνα που βρέχουμε τα κουρασμένα πόδια στης νύχτας την πεζοπορία

Παράθυρο που ανοίγει στους ορίζοντες και ταξιδεύει στους γαλαξίες

Δαυλός που μας διαπερνά και διαχέεται

Σπίθα σπαθί φλεγόμενο και πυρπολεί

Πληρότητα και κενότητα, πτήση και πτώση...     

Η άλλη φωνή... της αρχής... και η ερχόμενη

Και πώς ν' αφουγκραστείς...

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

από τη συλλογή Όλα σιγούν εκκωφαντικά, ηχούν ακατάληπτα, 2020

Τρελή ροδιά Punica Granatum

Τρελή ροδιά γενναιόδωρα

χωρίς φειδώ

το κόκκινο σκορπάς

Απλώνεται φωτιά

το μαύρο ν' αφανίσει προσπαθεί

Το αίμα πότισε τη γη

Πέρα η αγάπη ακόμα διψασμένη

περιφέρεται

 

 

Mad, fulsome pomegranate tree

unsparingly you scatter and spread your flaming red

trying to quell the darkness.

Blood watered the earth far beyond Unquenched

love wanders still.

 

*Μετάφραση: Βασιλική Ράπτη & Πέτρος Βοττέας

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

από τη συλλογή 'Όλα σιγούν εκκωφαντικά ηχούν ακατάληπτα, 2020

Απόγονος της Ωκυρρόης

Αν με ρωτάτε ποιο τετράποδο αγαπώ

Ποιο θα ήθελα να ήμουν

Χωρίς δεύτερη σκέψη θα επέλεγα μια σιαμαία γάτα

Lady νωχελική χαδιάρα και προπαντός απόλυτα ανεξάρτητη

Κι ένας αφοσιωμένος σκύλος ώρες αφόρητης ματαίωσης

Άργος δαρμένος με υγρά τσίνουρα θα μου πήγαινε γάντι

Μα πιο πολύ θα επιθυμούσα να γινόμουν άλογο

Να έτρεχα σε αγέλη ανεξημέρωτων στα δάση

Απόγονος της Ωκυρρόης

Να έρρεα αμέριμνος Στρυμόνας           

Να με ονόμαζαν Ιππώ

Να μη νοιαζόμουν για τη ζωή το θάνατο

 

Τη μνημοσύνη των κεκοιμημένων

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

από τη συλλογή Όλα σιγούν εκκωφαντικά ηχούν ακατάληπτα, 2020

Πέτρες βαριές

Γι’ αυτούς που πλήγωσα

Που πρόδωσα

Που δύσκολη στιγμή εγκατέλειψα

Πολύ λυπάμαι

Τους ξεγραμμένους

Όσους απ’ την αυλή μου

Σαν αγριάδα βίαια ξερίζωσα

- σκληρό κι ανώριμο θα πείτε

τόσο για μένα όσο και γι' αυτούς 

κι οδυνηρό μα αναπόφευκτο -

πέτρες βαριές στο στήθος

τους κουβαλώ διαπαντός εντός μου

 

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

από τη συλλογή Όλα σιγούν εκκωφαντικά ηχούν ακατάληπτα, 2020