με ό,τι κι όπως αγαπάς.
Φαινοσουν γαληνεμένη.
Λυτρωμένη. Ονειρεμένη
παρέα σαν να είχες έναν κύκνο.
Χαίρομαι που άλλο δεν πονάς.
Εύχομαι, καμιά φορά,
να με θυμάσαι.
Να χαμογελάς, να τραγουδάς.
Τότε, από κει ψηλά
που είσαι,
πεφταστεράκια να μου σκορπάς.
...............................................................
Αντίο, μαμά.
Σ' αγαπώ.
Η κόρη σου.
Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
απο τη συλλογή Persona Gramma, 2017





