Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Η Δευτέρα Απουσία


                                        μνήμη Τάσου Ναούμ

Μετείκασμα μορφής αγαπημένης
πιο γρήγορο απ' τον λογισμό.
Σε σώματα αγνώστων ενεδρεύεις
παιχνίδι του μυαλού - σε ακολουθώ :
σε θέατρα και σε πλατείες
τόπους καθημερινούς, όπου
αγέρωχα περνούσαμε
μπροστά από τους οιωνοσκόπους.
Και κρεβάτια ερωτικά στρώναμε
πάνω στις δικές μας ασπίδες.

Τώρα τα ίχνη των ημερών διαβάζω.
          Μετέωρη.
Στης Δευτέρας Απουσίας το κενό.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες -
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Αυτόχειρας πόθος

2 σχόλια:

FLORA GIA είπε...

Το τελευταίο σου ποίημα με βρήκε λίγο ευάλωτη. Τελευταία με την αλληγορική έννοια της λέξης "απουσία" έχουν φύγει πολλοί άνθρωποι από τη ζωή μου.
Ίσως γιατί αγρίεψαν οι καιροί και μαζί μ' αυτούς και οι άνθρωποι.
Πολλές φορές και αυτούς που έμειναν δυσκολεύομαι να τους αναγνωρίσω.
Γι αυτό ψάχνω ανθρώπους με ευαισθησία να μοιραστώ μέσα και από το δικό μου blog (www.texnistories.blogspot.com) ενδιαφέροντα που όσοι τα έχουμε για τους πολλούς είμαστε "βαρεμένοι".
Αν θέλεις έλα και συ. Σε λίγες μέρες θα έχω ολοκληρώσει το blog μου και σε περιμένω.
Εκεί θα βρεις ένα παιχνίδι όπου μπορείς και συ να μου στέλνεις ποίηση.

Poet είπε...

Καλησπέρα, Φλώρα. Θα πρόσεξες ότι το ποίημα αυτό, όπως και τα αμέσως προηγούμενα, είναι της Ουρανίας Κουνάγια.

Ευάλωτοι είμαστε όλοι στην απουσία εκείνων που αγαπήσαμε και πρέπει να είμαστε ευάλωτοι στην ποίηση γενικότερα.

Δεν νομίζω ότι θα δυσκολευτείς να βρεις ευαίσθητους ανθρώπους για το ιστολόγιό σου. Ευχαριστώ για την πρόσκληση, καλό βράδυ και καλό υπόλοιπο καλοκαίρι.