Η αγωνία της γραφής

Η δυσκολία να βρεθεί
η πρώτη λέξη.
Η αρχέτυπη. 
Που σαν πυρήνας
θα στοιβάξει κι άλλες γύρω της 
μαγνητισμένες από το γλωσσικό φορτίο
κι άλλες, ανάρμοστες, θ' απεμπολήσει.

Έλξη και άπωση του λόγου
οι γενεσιουργές δυνάμεις.
Μέχρι
κύτταρο κύτταρο 
ν' αναπτυχθεί
το σώμα του κειμένου 
να καρπώσει
ν' αφήσει πίσω του
το μελανό του στίγμα. 

Η αγωνία της γραφής.
Η ταραχή της σύνθεσης. 

Κι ύστερα
η αναπόληση της ηρεμίας
του λευκού. 
Της άγραφης σελίδας. 


Σπύρος Κιοσσές 
από τη συλλογή Το κάτω κάτω της γραφής, 2018

Θαυμαστικό

Ίσως η κατακόρυφη αυτή 
ανύψωση 
το σήκωμα
λίγο πιο πάνω
- σαν απαρχή πορείας γραμμικής
πολλά υποσχόμενη -
είναι που αντιβαίνει
(θαυμασίως)
το προκαθορισμένο 
της τελείας !

Σπύρος Κιοσσές
από τη συλλογή Το κάτω κάτω της γραφής, 2018

Κλεψύδρα

γυρνάω 
κλεψύδρα
και κάθε
κόκκος
της άμμου
ανοίγει
μικρές
αδιόρατες
τρύπες 
στο δέρμα
με τέχνη
εγκαυστική 
ζωγραφίζει 
κάθε 
χιλιοστό
του σώματός 
μου

ανεξίτηλα 
με στιγματίζει
η προσμονή 
σου


Σπύρος Κιοσσές
από τη συλλογή Το κάτω κάτω της γραφής, 2018

Δυσλεξία

Στασίασαν οι λέξεις μου.
Διεκδικούν την ανεξαρτησία τους.
Κι εγώ σε μιαν άκρη
άπραγος και δυσλεκτικός
να σχηματίζονται τις βλέπω μόνες τους
να επιλέγουν κατά βούλησιν τα γράμματά τους.

Τις λέξεις μου δεν τις ελέγχω πια.
Έπαψα ν' αντιστέκομαι 
οχυρωμένος σε γραμματικούς κανόνες.
Ανήμπορος 
λευκή σημαία ύψωσα, 
τους παραδόθηκα
όπως επιθυμούν αυτές
να με προφέρουν 
κι ούτε έχω πλέον δύναμη
να επιφέρω διορθώσεις.

Κι όλο ανορθόγραφες φράσεις αρθρώνω 
Κάτι «μόνο μαζεί σου ανάσενα»
Κάτι «μακριά από σένα τελιώνει η ύπαρξή μου»
Κάτι «για πάντα θα μου λύπης».


Σπύρος Κιοσσές
από τη συλλογή Το κάτω κάτω της γραφής, 2018

Άτιτλο (Ελάτε λέξεις ...)

Ελάτε λέξεις.
Συναχτείτε γύρω μου.
Ραμφίστε την τροφή σας.
Είμαι εγώ που σας ταϊζω κάθε απόγευμα.
μόνος σ' ένα παγκάκι.
της ύπαρξής μου το περίσσευμα,
της μνήμης πολυκαιρισμένη ψίχουλα.
μα πιο συχνά 
τον άφθαρτο 
του έρωτά μου 
σπόρο.

Σπύρος Κιοσσές
από τη συλλογή Τα κάτω κάτω της γραφής, 2018