Έξοδος

Αφού λείπει η μάνα, προχωρώ ψηλαφίζοντας.

Αργά το απόγευμα αποφάσισα να βγω από τη φυλακή μου
να μοιραστώ τη σιωπή μαζί σου
το κορμί που έκρυψα και κόντεψα να χάσω
Θέλησα να επιστρέψω, στο πλάι σου
Εσύ κλειδί και πόρτα, μικρό παιδί
Εγώ, κόσμος απέραντος, θάλασσα θερισμού
Ο θόρυβος κι ο ήλιος με παραξένευε
Κι οριοθετούσε μια νέα πληγή
Τόσο πολύ καιρό χωρίς επισκέψεις ... απομακρύνθηκα

Το πεδίο της μάχης στα σύνορα της αξιοπρέπειας
εκεί που άλλοι για χρόνια λεηλατούσαν υποσχόμενοι
Τι ρόλος
Θα ξεκινούσα με πεντζίκειες διακηρύξεις
Κι αν χαρίζετε λουλούδια αγνοείτε
το μυστήριο του έρωτα που τα γεννά
Μάθαμε όμως απ' τη Τζένη
Να κάνουμε χώρο στα νιάτα, στην ομορφιά
Σ' ό,τι προηγείται της φθοράς και της αμφιβολίας που έπεται
Άρα σιωπή τα παιχνίδια χωρίς τον Ηλία
Που φωτίζει και ξημερώνει
Μονάχα με φιλιά μεγαλώνουν τα παιδιά μας

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος
από τη συλλογή Εδουάρδοι & Αλφρέδοι, 2012
Ενότητα: Αντιστοίχως εποχής

Ανατολή, η γυναίκα

belly dancer by Leonid Afremov

Η απλότητα του στίχου,
μια γυναίκα που αγαπάει τα ίδια πράγματα
Από τότε μικρό κι ανάλαφρο χαμίνι ακροπατούσα
στα μολυβένια σύννεφα των ματιών σου
Πράσινα κι αυτά, όπως το δάσος που μεγαλώσαμε
εσύ μ' αχρησιμοποίητα παιχνίδια - σιωπή
Η κάψα του φιλιού
το καθρέφτισμα απ΄το φως στον άνθρωπο
Κι όλα αυτά μια δρασκελιά, απέναντι
Προστατευμένα ανάμεσα σε ξερές πευκοβελόνες
Για ν' αποχωριστείς μετά ήρεμα τις νηστείες
τα ηφαίστεια, την μπόρα του αλλουνού
το κρύψιμο στους τοίχους
Ονείρου τόπος, μακριά, αργότερα
Εξομολόγηση σε ελεύθερο πλάγιο λόγο

Να μη γίνουμε ποτέ Ευρώπη
εμείς, οι φαντασιόπληκτοι αριστεροί
ανατολίτες. Ταξιδεμένοι
στα τραγούδια του δρόμου,
ας παραμείνουμε
στις στροφές της μνήμης
στις πινακίδες των χωριών
που δεν αποστηθίζονται
Χάρτης ζωής περασμένης ο δημιουργός
Αγεωγράφητος
Κι ο ιδρώτας ν' αφρίζει στον πλαστικό Πήγασο
του μικρού Βασίλη

Ψαύσε τις πιο μύχιες προσδοκίες της
Άγγιξε τις πιο βαθιές σου επιθυμίες

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος
από τη συλλογή Εδουάρδοι & Αλφρέδοι, 2012
Ενότητα : Αντιστοίχως εποχής

Χορτιάτης

photo: Χορτιάτης μονοπάτι ορειβατικής διαδρομής 
προς καταφύγιο ΣΕΟ, φθινόπωρο

Έχουμε όμως το θρόισμα των φύλλων
ψιθύρισες
Κι έγνεψα Ναι στην καινούργια μας ζωή
Το τσάι του βουνού στη ροδακινή κούπα
και τα κάστανα ψηφιδωτό στη φθινοπωρινή γη
Χρώματα παντού ανακαλύπτει ο σύντροφος σπουργίτης
Το κόκκινο της αγράμπελης χαμηλά
Το κίτρινο της λεύκας κι οι αποχρώσεις της οξιάς
Η δροσιά της μαργαρίτας στ' ακροδάχτυλα
Κι αν δεν μιλώ τρυφερά είναι που
σου γράφω με λόγια καθαγιασμένα

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος
από τη συλλογή Εδουάρδοι & Αλφρέδοι, 2012
Ενότητα Το Σινιάκι (τω Σουλιώτη)

Παιδική λογοτεχνία

Ο Άγιος Βασίλης ήρθε απρόσμενα, μεσημεριάτικα, κι
απόμενες εσύ να ολοκληρώσεις το όνειρο και τη ζωή
Έλα, μου είπες τρυφερά να σου μιλήσω για τη
γομολάστιχα και το μολύβι, τους ήρωες και φύλακές μου
Χαμογέλασα
Έλα, μου είπες ψιθυριστά να σου μιλήσω για τα
παραμύθια και τις βασιλοπούλες μου
Δίστασα
Έλα, έλα, έλα μου είπες με λυγμό να σου μιλήσω για τους
δράκους και τις αστραπές που με κυνήγησαν
Κι έκανα το πρώτο αναποφάσιστο βήμα
Στάσου, στάσου, στάσου μου είπες ν' αγναντέψω τα
μάτια σου και τις ρυτίδες που τα φυλάνε
Άπλωσα τα χέρια να με κρατήσεις
Στάσου, στάσου μου φώναξες να μετρήσω τους
ρόζους που στα πλήγωσαν και τα γέρασαν
Σ' άρπαξα να σε φιλήσω
Στάσου, με πρόσταξες, τι κάνεις, κι έσπρωξες την
ψυχή και το διάβα της που περίσσευε
Τραβήχτηκα απόμερα κι έκανα πως σφύριζα
στη ζωή και το όνειρο που όνειρο θα έμενε μακριά σου
Εξαίσια η νύχτα και προβλέψιμη, τελεσίδικα χωρίς θαύματα.

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος
από τη συλλογή Εδουάρδοι & Αλφρέδοι, 2012
Ενότητα : Των συνενόχων