Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Έρωτας


Δεν είναι ο έρωτας αβρο φιλί'
Μάτια μου
Δεν είναι χάδι τρυφερό 
Μήτε κι αδιόρατο χαμόγελο
Δεν είναι χέρι που απλώνεται διστακτικά
Είν' αρπαγή και γδικιωμός ο έρωτας
Μάτια μου
Θάνατος και αφανισμός μαυλιστικός
Και σκοτωμός με δίκοπο μαχαίρι
Μάτια είν' ο έρωτας τρελά
Μάτια μου
Και χείλη δολοφόνοι
Ξεσκίζονται ζυγιάζοντας το είναι τους
Κι ορμούν καταβροχθίζοντας καρδιές
Μασχάλες, στήθια και ωραίους μηρούς
Ακέφαλο κορμί είν' ο έρωτας
Μάτια μου
Χωρίς μυαλό και μάτια, με δίχως ακοή
Που σαν το πληγωμένο ζώο ορμάει στα τυφλά
Και πιτσιλάει το αίμα του τις άσπρες μαργαρίτες
Δεν είν' ο έρωτας αγνός μήτε και τίμιος
Μάτια μου
Πόλεμος είναι και σφαγή στα τυφλά του θέλω
Και άγρια θηροσύνη

Αίμαι που ρέει αχνίζοντας ο έρωτας
Μάτια μου
Κατάρα 
Πού κοχλάζει ευλογημένη


Σοφία Πόταρη
από τη συλλογή Δηλητήριο σε μέλι, 2016

Η πλάτη σου


Θέλω να είσαι στραμμένος με την πλάτη σου σε μένα
Όταν στην αγκαλιά μου σε κρατώ και όταν σε φιλάω
Έκθετη σε μένα να την ιχνηλατώ με την ανάσα μου,
Και πάνω της καυτό να ξεχύνομαι νερό θαλασσινό
Με απληστία προσηλώνομαι στις ωραίες γραμμές
Και στων μυώνων σου τις ανεπαίσθητες συσπάσεις
Στους ώμους τους στητούς και στον αδρό λαιμό
Που στιβαρά κρατάει το ωραίο κεφάλι

Η ωραία σου πλάτη

Γοητευτική και με αγαλματώδη ευπρέπεια
Στενεύοντας, σμιλεύει την ερωτική σου μέση
Και απαλά, ως πύλη απέριττη ανοίγει
Και στους σφιχτούς απλώνεται γλουτούς
Για ν' αγκυροβολήσει αρμονικά στα λαξεμένα πόδια
Που, ως ακμαία κλαδιά, βαστούν ακέραια
Την αίγλη των καρπών της ρώμης σου
Σε αυτάρεσκη πληρότητα


Σοφία Πόταρη
από τη συλλογή Δηλητήριο σε μέλι, 2016

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Ελληνικό Γαλάζιο



Αυτές τις μέρες κολυμπώ σε ποταμίσια ρεύματα
Και ζω το βαθυγάλαζο ποτάμι
Να κυλά γοργά μέσα στο αίμα μου
Ευωδιαστό θυμίαμα γλυκόηχης αγάπης
Η ανάμνηση του μπλε δακρύζει μέσα μου
Γαλήνιο ποτάμι
Σε θαλασσινό βυθό

Σοφία Πόταρη
από τη συλλογή Δηλητήριο σε μέλι, 2016

Ραστώνη


Μια φλόγα κατακόκκινη μπροστά
Θρέφεται με τους αιώνες των ελίσιων ξύλων
Η σκέψη μου αναπαμένη κείται
Στης ζεστασιάς της τη γλυκιά σοφία

Το σώμα σιωπηλό ακολουθεί
Της σιγαλιάς ετούτης την ήσυχη αιώρηση
Παλλόμενο, ζεστό, ρευστό υλικό
Παραδομένο στη γλυκιά ραστώνη

Και στην ωραία αίσθηση
 Της βασανιστικής επιθυμίας


Σοφία Πόταρη
από τη συλλογή Δηλητήριο σε μέλι, 2016

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Για Πέταμα

Όταν γράφω
Νιώθω
Σαν ξεχαρβαλωμένη πολυθρόνα
Που αντιστέκεται να μπαλωθεί
Γιατί λατρεύει τη φθορά

Αντωνίνη Σμυρίλλη
από τη συλλογή Βλέπω ακόμα παιδικά, 2017

Παιδική Χαρά


- Θέλεις να παίξουμε;

- Έχω παρέα
Τις λέξεις μου

Δεν είναι αρκετές για να φτιάξουν
Μια ολόκληρη παιδική χαρά; 


Αντωνίνη Σμυρίλλη
από τη συλλογή Βλέπω ακόμα παιδικά, 2017

Need Some Space

Αμέτρητες φορές παρακαλάω
Να σταματήσω να σκέφτομαι
Μπας και γίνω 
Κάτι λίγο ευτυχισμένη

Είμαι καταδικασμένη
Σε μια ενδιάμεση σφαίρα
Πλανιέμαι
Κάπου ανάμεσα
Στον κόσμο και τους πλανήτες
Κάπου ανάμεσα
Στη γη και τον ουρανό

Μετεωρίτης

Ένα σώμα 
Που δεν μπορεί να ενσωματωθεί
Ένα σώμα
Που εκλιπαρεί
Για μια λανθασμένη τριβή

Μήπως αναφλεγεί


Αντωνίνη Σμυρίλλη
από τη συλλογή Βλέπω ακόμα παιδικά, 2017


Εγώ και η Γάτα μου

Σήμερα είμαστε μελαγχολικές
Και άβαφες

Εγώ κι γάτα μου
Έχουμε μια παρά φύσιν σχέση
Μια διαστροφική επικοινωνία

Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε
Να κανονικοποιηθούμε

Κουβαλούμε τη θλίψη μας
Και σα μαγνήτες
Τη θλίψη των άλλων

Σ' έναν λαβύρινθο
Απομονωνόμαστε
Στις αναζητήσεις 
Των σκέψεών μας

Μινώταυροι
Αδύνατο να βγούμε
Δεν υπάρχει Αριάδνη
Ούτε μίτος

Έτσι μόνο περιφερόμαστε
Μελαγχολικές 
Και άβαφες


Αντωνίνη Σμυρίλλη
από τη συλλογή Βλέπω ακόμα παιδικά, 2017


Εξαντλήθηκε


Βραδιάζει κι αδειάζω

Όπως αδειάζει
Ένα ταψί από σπιτίσιο μουσακά
Η μπαταρία στο κινητό
Τα λεφτά απ' τον κουμπαρά

Όπως αδειάζει
Το πετρέλαιο τον χειμώνα
Τα σοκολατάκια τα ελβετικά
Το κουτί με τα αντικαταθλιπτικά.

Αντωνίνη Σμυρίλλη
από τη συλλογή Βλέπω ακόμα παιδικά, 2017

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Αντιφωνήσεις (επιλογή)


Λόγια. Λόγια πικρά, λόγια γλυκά και πάντα λόγια, 
μέσ' σ' εμβατήρια νικών και σε ήττας μοιορολόγια.

Δρόμοι. Δρόμοι μπροστά και δρόμοι πίσω, πάντα οι δρόμοι,
που εκεί που θέλαμε, δεν μας οδήγησαν ακόμη.

Ψυχή, βαθειά και και τρίσβαθη ψυχή, πάντα η ψυχή !
άλλοτε ως άβυσσος κι άλλοτε αγιάτρευτα ρηχή. 


Πάρις Ξεπουλιάς
από τη συλλογή Η άλλη ματιά, 2012

Των παρελθόντων μας καιρών

Των παρελθόντων μας καιρών οι λάμψεις και οι ηδονές,
με τον καιρό ξεθύμαναν και τώρα έχουν σωπάσει. 
Λιόλουστες μέρες, που μετράς στου φεγγαριού τη χάση.

Κι ως οι υδρίες της προσδοκίας μας μείναν πια κενές, 
θ' αναθυμάσαι ιστορίες και χωρισμούς και πάθη
κι όσα να μάθεις έπρεπε, με εσύ δεν έχεις μάθει.


Πάρις Ξεπουλιάς
από τη συλλογή Αναμνήσεις από τις ημέρες της βροχής, 2009


Οι μέρες της βροχής

Ξαναγυρνάω νοσταλγικά στις γειτονιές του κόσμου,
σε σένα μνήμη μου, οιμωγή σπαραχτική, να ηχείς,
απ' όσους ρίζωσαν καϋμούς και μοναξιές εντός μου.

Ξαναγυρνάω νοσταλγικά στις μέρες της βροχής
και στην αγάπη, που ήθελε να είναι η πιο μεγάλη,
μα γι' άλλη πέταξε φωλιά και για πατρίδα άλλη. 

Κι ο στοχασμός όσο μακριά κι αν θέλει να πετάξει, 
απ' το σημείο του μηδενός ξανά θα ξεκινά, 
σε μια, που δεν λήγει ποτέ, βασανισμού μου πράξη.

Κι αυτές οι μέρες της βροχής θα 'ρχονται όλα ξανά ...
Μα όσο κι αν βρέξει, η όποια βροχή θα είναι πάντα λίγη,
καθώς εσύ γι' άλλες φωλιές και τόπους θα 'χεις φύγει.


Πάρις Ξεπουλιάς
από τη συλλογή Αναμνήσεις από τις ημέρες της βροχής, 2009