Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φούτρου Θεοδώρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φούτρου Θεοδώρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Κοίτα με

Να ψάξω μες στο μαύρο/ το σημείο εκείνο που με ορίζει// ............................................................................ μίλα μου/ από πηγάδι βγαίνουν/ φοβισμένα τα λόγια σου// ............................................................................ κράτα με/ μια κούπα χώμα είμαι/ διαφεύγω μέσα σπ' τα δάχτυλά μου// ............................................................................ φίλα με/ ίσως χοστάσω για λίγο/ την απουσία μου/ που σαν αστέρας διάττων/ θα μεγαλώσει/ αφήνοντας τη νύχτα/ πιο σκοτεινή.// ....................................................................... Θεοδώρα Φούτρου// από τη συλλογή Πέφτοντας απ' τη χαράδρα του παραμυθιού, 2021

Προσυμφωνημένα φιλιά προδοσίας

Πως ήταν, λέει, στημένο το παιχνίδι/ και πως ο Ιούδας μια χαρά φιλούσε.// ........................................................................ Συνεχίζω να περπατώ στο σκοτάδι/ με ένα φανάρι στα μαλλιά/ μόλις που βλέπω τα βήματά μου./ Προς τι η τρεχάλα/ σε ακίνητη ρόδα; ....................................................................... Μήπως πρέπει τελικά να την πιστέψω;// Γιαυτήν μιλώ/ την πολυπόθητη/. και προσυμφωνημένη Ανάσταση.// ........................................................................ Θεοδώρα Φούτρου// από τη συλλογή Πέφτοντας απ' τη χαράδρα του παραμυθιού,2021

Δεν είμαι ποιητής

Γράφω λόγια που αγνοώ/ σε σκόρπιες σελίδες./ Ο δικος μου ο μίτος έχει γίνει κουβάρι/ κι αυτά λύνουν τους κόμπους/ σε ουρανό με ομπρέλες γυμνές.// ................................................................................ Εκεί που ζω/ η καταχνιά δεν ξέρεις αν είναι σύννεφο/ ή σκόνη της ερήμου/ κι όταν βρέχει/ με κυνηγούν για να με προφυλάξουν/ δήθεν ενδιαφέρονται.// ................................................................................ Δεν καταλαβαίνουν/ πως είναι διάτρητες/ γι' αυτό δεν στέγνωσα ποτέ/ κι ότι μπορώ να ζεσταθώ/ μόνο με την κουβέρτα ππυ πλέκουν/ με τα δικά μου νήματα/ και κάτι σχέδια στο τετράδιο/ οι λέξεις.// ................................................................................ Θεοδώρα Φούτρου// από τη συλλογή Πέφτοντας απ' τη χαράδρα του παραμυθιού,2021