Σύγχρονα ανδροειδή

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας ανδροειδή
χωρίς καλώδια και τσιπ
άνευρα ωστόσο,
μονάχα μ' ένα πλήκτρο
ονόματι "delete"
στο μέρος της καρδιάς.
Η κατασκευάστρια εταιρεία στο υποχθόνιο
εργαστήριό της τα φορτώνει data καθημερινά
και δρουν κατά τα εταιρικά συμφέροντά της.
Διατείνονται πως είναι άνθρωποι κανονικοί
μα η ελλειπτική συμπεριφορά τους
δείχνει τόσο το made in
όσο και το made by!

Μαρία Πισιώτη
από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία;
ποιήματα 2001-2008, 2009

Αγαπώ τα μάτια σου τα φθινοπωρινά

Αγαπώ τα μάτια σου.
Από μέσα τους αναδύομαι άλλοτε Άνοιξη
κι άλλοτε ρέω πρωτοβρόχι.
Αγαπώ τα μάτια σου τα φθινοπωρινά.
Είναι το φως τους που μετάλλαξε
το αγκάθι σε ανάσα ροδοπέταλη
και η νύχτα ντύθηκε ουράνιο τόξο.
Αγαπώ τα μάτια σου.
Κι εκείνες οι στιγμές της σιωπής
έχουν κάτι από το άρωμα του Απρίλη.
Αγαπώ τα μάτια σου τα φθινοπωρινά.
Καθώς απλώνεται το βλέμμα
και γίνεται άηχη κραυγή
νιώθω πως τ' όνειρο αβίωτο
δεν θα μείνει.

Μαρία Πισιώτη
από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία;
ποιήματα 2001-2008, 2009

Ροδοπέταλο

Τούτο το ροδοπέταλο με περισσή φροντίδα
κράτησέ το. Μην απορείς γιατί στ' αριστερά του
δακρύζει το φεγγάρι. Μήτε γιατί στα δεξιά σιγολιώνει
η πεταλούδα. Για κείνη την ακαθόριστη φιγούρα μοναχά,
αυτήν που χάνεται στο βαθύ μπλε, κράτα μιαν υποψία,
αν είναι της θάλασσας ή τ' ουρανού ... τ' άδυτα του χρόνου
μονοπάτια θα ορίσουν. Τούτο το ροδοπέταλο με περισσή
φροντίδα κράτησέ το.

Μαρία Πισιώτη
από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία;
ποιήματα 2001-2008, 2009

Συνταγή αποτοξίνωσης

Εναποθέστε το φόβο σας ισομερώς σε δύο κρασοπότηρα.
Κατόπιν ανάψτε δύο τσιγάρα και ισορροπήστε τα
στα χείλη των ποτηριών με την καύτρα αντίθετα
προσανατολισμένη προς κάθε ποτήρι. Στη συνέχεια
φορέστε το ωραιότερο χαμόγελό σας και σηκώστε
το βλέμμα στο «Θάνατο». Όσο η καύτρα θα στάζει μέσα
στο ποτήρι του φόβου κι εσείς θα χαμογελάτε, τόσο
ο «Θάνατος» θα συρρικνώνεται. Και καθώς θα
συρρικνώνεται τα δεσμά σας θα λιώνουν. Η πλήρης
συρρίκνωση θα συμπέσει με το ολοσχερές κάψιμο
του φόβου. Τέλος, αναμίξτε συρρικνώσεις και στάχτες,
ιδανικός τόπος για να αναπνέει ο «Θάνατος» και
η στάχτη να νιώσει ωφέλιμη!
Η δική σας αναπνοή χρωματίζεται στην ανάσα
της ανατολής.

Μαρία Πισιώτη
από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία;
ποιήματα 2001-2008, 2009

Η κουρτίνα

αφιερωμένο στη Μαρίνα Κ.

Και πίσω από την κουρτίνα
ένα μπαλκόνι με θέα ένα άλλο μπαλκόνι
μία άλλη κουρτίνα
και μία πόρτα αντικριστά.
Η ερημιά οριοθετήθηκε
ντυμένη στα στολίδια της
κρύβει το χαμόγελο στη φωτογραφία,
το δάκρυ στο μαξιλάρι
ανταλλάσσει την υπόστασή της
με ό, τι προσφέρει η οθόνη.
Και πίσω από την κουρτίνα
ένα μπαλκόνι με θέα ένα άλλο μπαλκόνι
μια άλλη κουρτίνα
κι ο ήλιος μια ουτοπία.

Μαρία Πισιώτη
από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία;
Ποιήματα 2001-2008, 2009