Επιφάνειες

(photo by Julia Fortouni)

Πόσο βαραίνει μια ζωή;
Πόσο αντηχεί μια μέρα;
Πόσο μακριά απλώνονται
τα δευτερόλεπτά της;
Ω! κύματα του νεκρού νερού
και μάτια πεθαμένα,
πόσο βαθιά είναι η ζωή
στην επιφάνειά της;

Βασίλης Κουστούδας
από τη συλλογή Κύματα του νεκρού νερού, 2007

Ανθρώπινα πλάσματα

(Marlene-Dumas-The-Wall )

Ανθρώπινα πλάσματα
τόσο ανόητα και επαρμένα

μέσα στα πράγματα

μέσα στην κίνηση

μες στον αέρα,

στα γκρίζα τους φάσματα

με αδίστακτα φράγματα

και μνήμες που εγκλωβίστηκαν
γύρω απ' το ψέμα,

του απείρου φαντάσματα

ανθρώπινα πλάσματα

τόσο παράξενα
και τόσο θλιμμένα!

Βασίλης Κουστούδας
από τη συλλογή Κύματα του νεκρού νερού, 2007

Αξίες

(Vittore Carpaccio, Martyrdom of the Pilgrims and the Funeral of St Ursula,1493)

Η ύπαρξίς μας
κάποτε
στις διαστάσεις της
θα μετρηθεί
και μ' όλα τα πρέποντα θα κηδευτεί
κάτω
από τόπον και χρόνον άπειρο ...

Κάποιαν ιστορική αξία ωστόσο
θα την έχει!

Καμία όμως αποτίμησις
του απείρου
δεν είναι δυνατή.
Ο αριθμός ο επόμενος
πάντα καραδοκεί
μες την αλληλουχία!
Στο σύνολον
μίαν άλλη σημασία
δίνει κι αυτός να στοιχηθεί
ως ένα πειθήνιο μέλος.

Το άπειρον το καημένο,

ποτέ του δεν θα αξιωθεί
μίαν λαμπρήν κηδεία
ποτέ του δεν θα λυτρωθεί
δεν θα 'χει κάποιο τέλος!

Βασίλης Κουστούδας

από τη συλλογή Κύματα του νεκρού νερού, 2007

Βιογραφία

(Dali, The Three Sphinxes of Bikini, 1947)

Από μια τυχαία διακύμανση
του μηδενός ...
Έτσι γεννήθηκα λοιπόν!

Και τώρα σαν από παντού
τα απομεινάρια του φωτός,
που επιστρέφουνε σε μένα,

λένε
πως είμαι πια νεκρός
κι απ' ό,τι ήταν εγώ
δεν έμεινε κανένα ...

Βασίλης Κουστούδας
από τη συλλογή Τα απομεινάρια του φωτός, 2006

Χορογραφία

(Henri Matisse.  The Dance, 1909-1910. Oil on canvas, 8'6" by 12'10".  Hermitage Museum, St. Petersburg, Russia)

Δεν με βαραίνουν πια
παρά μονάχα σαν τελείες,
οι ιδιωτικές μου συντριβές!

Χωμάτινες ή φτερωτές
της μνήμης μου διαδρομές,
σαν πεθαμένες τέμνονται
στην  ίδια ιστορία!

Και δίχως να είναι πουθενά,
δίχως να υπάρχουν κάπου,

σκιές απ΄τα σκοτάδια μου
σαν μια χορογραφία,

γεωμετρικά συνθέτουνε,
τους κύκλους του θανάτου!

Βασίλης Κουστούδας
από τη συλλογή Τα απομεινάρια του φωτός, 2006