Όχι γυμνό, ντυμένο σε χρειάζομαι.
Γεμάτο σπίτι, που με δέχεται.
Να παρατάω το σύμπαν
κα να λαχταρώ τη φωλιά σου.
Δυο φτερούγες τα χέρια σου,
αχ!! πώς τρεμουλιάζουν σαν
μ' αγγίζουν
Σε θέλω εκεί που τρυπώνει
ο άνεμος της καρδιάς
και δεν υπάρχει σιγαλιά
στο αίσθημα αυτό, αγάπη μου.
Θόλωσε τα τζάμια,
να κυματίζει σταγόνες
το πάθος μας.
Όχι γρατζουνιές, φιλιά στα πυρωμένα χείλη θέλω.
Δεν είναι το μέλι η ποίηση
δεν είναι το γάλα ο στίχος.
Όχι γυμνό, ντυμένο σε χρειάζομαι.
Βασιλική Μελισσουργού
αδημοσίευτο
.jpg)





