Όπως τότε, στα αξημέρωτα νυχτέρια μας, ένα
Φιλί ακόμα και γέμιζαν
Οι ώρες με γέλια,
Κουβέντες, σχέδια, πειράγματα
Θυμάμαι καθαρά
Τη μυρωδιά του χώρου
Τη θερμοκρασία του δέρματός σου
Τη γεύση σου
Τις αφέλειες των μαλλιών σου
Τις ρόγες σου ετοιμοπόλεμες να τις βρίσκω
Παντού μπροστά μου
Χτες το βράδυ μια μοναχική φλυαρία σιγής
Περιφερόμενη στην αμήχανη αφή των επίπλων
Ανταγωνιζόταν τα τριζόνια απ' έξω που
Υποτονθόριζαν ομολογίες
Χτες το βράδυ
Άστοργή η μνήμη
Μια ξαφνική ψύχρα
Μετρώντας
Ατελείωτα χρόνια
Κενού
Δημήτρης Ι. Μπρούχος
από τη συλλογή Ενάτη ώρα, 2016





