Καρδιές από τραπουλόχαρτα

(The Card Players by Paul Cézanne 18-3/4x22-1/2 in Paris)

Έρχονται κάποιοι
Εντολοδόχοι του πεπρωμένου
Να παίξουμε χαρτιά
Μάθανε πόσο έκδοτος είμαι στα παίγνια
Πόσο βολικός αντίπαλος είμαι εν τέλει

Με το δρεπάνι του έκοψε ο πανταχού παρών
Μην πεις πως πήραμε όλοι
Τον ίδιο αριθμό φύλλων
Πως το μερτικό μας ήταν ίσο
Γιατί αλλιώς βάρυνε
Στου καθενός τα χέρια η μοίρα

Άλλοι βρέθηκαν με έτοιμο χρώμα
Στρωμένο χαρτί θριάμβου
Κάποιοι πάλι έχασαν το χρώμα τους
Λες και η μοίρα τους έκαιγε τα δάχτυλα
Βιάστηκαν να πετάξουν τα χαρτιά τους
Και να φύγουν βλαστημώντας την τύχη τους
Μερικοί κι ας ήταν ριγμένοι
Δεν εγκατέλειψαν τις θέσεις τους
Βέβαιοι πως θα αλλάξει το φύλλο
Κι άλλοι μπλόφαραν με υπονοούμενα ισχύος
Κερδίζοντας έστω τις εντυπώσεις

Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει
Ή αν έχει τέλος αυτή παρτίδα
Εγώ συνέχεια λέω : «Μέσα»
Κάποιος κοιτάζει τα φύλλα μου
Μα το περνάω στο ντούκου

Ασ' τους μωρέ να κρυφοκοιτάζουν τη νίκη
Η ήττα μας είναι αναπόφευκτη
Όσο κι αν ανακατεύουμε την τράπουλα
Έτσι σημαδεμένη που είναι
Με αόρατη μελάνη λυγμού

Καρδιές είμαστε από τραπουλόχαρτα
Που καταρρέουν
Από τόσα δάχτυλα και τζόγο

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

Σιωπή

(Frantisek Kupka, The Way of Silence Painting)

Η σιωπή στόμα
Που ποτέ δε μίλησε

Από τα χείλη της
Κρεμάστηκαν τσιγάρα
Και ολόκληρες ζωές
Απόκρημνο φιλί
Που έκοβε σαν ξυράφι
Όσους ερωτοτρόπησαν
Να την ερμηνεύσουν
Μιλώντας αντ' αυτής

Ήταν φορές που έχασκε
Τάφος ανοιχτός
Να καταπιεί όσους ξελόγιασαν
Με γλύκες τις ψυχές
Ή σου 'παιρνε τη μιλιά
Αν τολμούσες λέξη να της πεις

Μα πιο τρομερό απ' όλα
Το χαμόγελό της
Υπενθυμίζει πως όποτε χρειαστεί
Ξέρει να δείχνει τα δόντια της

Κι αλίμονό σου
Αν σε πιάσει στο στόμα της

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

Το υστερόγραφο του έρωτα

Μετά τον έρωτα ένα τσιγάρο
Αναγκαία μετάβαση ύλης
Από τη σάρκα σε σποδό

Στήλη καπνού της μνήμης
Των πεσόντων επί της κλίνης
Εκείνων που ανδραγάθησαν στον έρωτα
Αλλά έμειναν στα μετόπισθεν της ζωής
Όλων αυτών που  αρπάξανε
Από τη φλεγόμενη χαίτη το πάθος
Και πυραναλώθηκαν
Αλλά τους κατέσβησε η ζωή

Στη μνήμη όσων πέρασαν
Από τη φωτιά γιατί πίστεψαν
Πως μόνο όποιος καίγεται θα αξιωθεί
Λίγη δροσιά στης νύχτας του το χώμα

Ας θυμηθούμε εκείνους που εξομολογήθηκαν
Με αναμμένα κάρβουνα στο στόμα τους
Υπέστησαν τα εγκαύματα των όρκων
Και λούστηκαν στη διάψευση
Ως σωτήρια πυρόσβεση

Μετά τους σπασμούς της φωτιάς
Μη λησμονείς τη στάχτη
Αυτό το υστερόγραφο του έρωτα

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

Πρώτες βοήθειες

(Marc Chagall,  Lovers in the Moonlight)

Ξέρω, δε θα βρεθεί αντίδοτο
Στο δηλητήριο της ύπαρξης
Φαρμακωμένοι θα φεύγουμε
Από την ξενιτειά του κόσμου

Έτσι και τα φιλιά μας πικρίζουν κάποτε
Είναι τότε που τα λόγια μας
Σταλάζουν τη μελάνη τους
Στους βλεννογόνους της νύχτας

Μα έλα να αγκαλιαστούμε απόψε
Εφημερεύει πάντοτε η αγάπη

Δε σώζει ζωές
Ξέρει όμως να δίνει τις πρώτες βοήθειες
Έστω μια απλή περιποίηση τραυμάτων

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

Άρση λαθών

(Paolo Veronese (Caliari), Christ Sinking under the Weight of the Cross, 

Musée du Louvre, Paris, France)

Προτιμώ να μην ξεχάσω
Κι ας υπάρχουν πια
Τόσα αναβολικά της λήθης
Ενισχυτικά των μυών
Για όσους σαν πούπουλο
Σηκώνουν τη ζωή

Μια άρση λαθών
Ολόκληρη η ζωή μας
Θα τη σηκώνω όσο αντέξω
Κι ας παραπατήσω
Ας καταπλακωθώ
Από το βάρος των πραχθέντων
Μόνο μην πισωπατήσω
Μην ακυρωθώ
Και δε μετρηθώ
Με όσα μου κόβουν τα πόδια

Ας την πάρω πάνω μου
Κι ας τρεκλίσω μεθυσμένος
Από την αποτυχία μου να βρω
Το κέντρο βάρους των πραγμάτων

Ανήμπορος να αρθρώσω
Μια όρθια πράξη

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

Δελτίο θυέλλης

(David Jay Spyker, “Watchers”, 2002, Acrylics on Panel, 5 7/8 x 14 in.)

Πόσο θ' αντέξεις ακόμα
Σ' αυτή τη χιονισμένη πλαγιά
Όπου κάνουν σλάλομ
Και ελεύθερη κατάβαση
Επιδέξιοι σκιέρ
Τεχνίτες του στίχου
Που αποφεύγουν έγκαιρα
Κάθε λογής λόγου εμπόδιο

Αργά ή γρήγορα
Θα βρεθείς σε κάποιο γκρεμό
Ξεχνώντας να βάλεις τελεία
Ή ακόμα χειρότερα
Θα σου συμβεί μια αστεία πτώση
Παραλείποντας καίρια ερωτηματικά
Θα γίνεις θέαμα στα μάτια
Ενός κοινού απαιτητικού
Διψασμένου για κάθε είδους
Θαυμαστικό εξευτελισμό

Παράτα τα όσο είναι καιρός
Έρχεται χιονοθύελλα
Κι είμαστε πια οριστικά αγνοούμενοι
Ανάμεσα σε τόσα αποσιωπητικά

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011