Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Οι σύντροφοι


Κάθε βράδυ, βάζω στοργικά
τις λέξεις μου να κοιμηθούν:
Χρόνος, Μνήμη, Αφοσίωση, Φόβος.
Το πρωί ξυπνούμε πάντα την ίδια ώρα.

Πιστές, επίμονες, και έτοιμες
να συντροφεύσουν την ημέρα μου.

Ουρανία Ε. Κουνάγια
από τη συλλογή Μεσίστιες ημέρες-
Αυτόχειρας πόθος, 2012
Ενότητα : Aυτόχειρας πόθος

2 σχόλια:

κοριτσάκι είπε...

όλοι κάτι σέρνουν για ύπνο τη νύχτα και μαζί του ξυπνούν το πρωί..

στα πρωτα χρόνια μας μόνο..είναι ενα μαξιλάρι ή ένα αρκουδάκι.

Όμορφο ποίημα! μεστό κι αληθινό..

Poet είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε αυτό το ποίημα, Γιάννα μου. Κι άλλοι πολλοί έχουν τους ίδιους συντρόφους μέρα και νύχτα.