Παιδικά όνειρα

Θα ρίξω γάντζο με σχοινί
να κατεβάσω το φεγγάρι
στην αυλή μου
θα το κόψω φέτες
σαν το καρπούζι
και θα το μοιράσω
στη γειτονιά.
Φεγγαροφέτες....

Ο ήλιος κοιμάται
στο νταμάρι στο βουνό.
Θα τον τσακώσω
στον ύπνο
και θα γεμίσω
τη χούφτα μου
ηλιόσκονη.
Για να φωτίζω το
δρόμο μου τη νύχτα.

1982

Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη  μνήμη της

Κισμέτ

Πανάρχαιο ιερατείο
ακριβός ο χρόνος
ακριβοί οι χρησμοί
φάρμακα στα φαρμάκια
και στο Κισμέτ.
Όλα όπως, τίποτα.
Πανάρχαια ερπετά φυλάνε
τους ναούς....
Οι χρησμοί δεν πρέπει
να ξεκλειδωθούν.

2005

Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη μνήμη της

Χωρίς τίτλο (αφιερωμένο στον Νίκο)

Αυτό που βάζει
σε κίνηση τα χρώματα,
τις λέξεις, τις μυρωδιές
και τις αισθήσεις όλες
σε παζάρι της Ανατολής
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
Αυτό που κορυφώνει
το πανηγύρι...
κάτω απ’ τα πλατάνια,
στην πέτρινη πλατεία
κάτω απ’ την αιώνια εκκλησιά
ψηλά η νύχτα είναι μαζί μας
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
27 Φλεβάρη 2005

Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε
η αδερφή της, Γιάννα, στη μνήμη της

Την άνοιξη με τύφλωσε

Την άνοιξη με τύφλωσε
μια ακτίνα ήλιου.
Φως… υπέροχη ζεστασιά.
Γλυκιά όμορφη γαλήνη.
Παιγνίδια του ήλιου
στα βλέφαρα.
Κόκκινο, πράσινο,
χρυσαφένιο…...
Γελά ο ήλιος.
Ο κόσμος δικός μας.

21-3-79

Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη μνήμη της

Δυο κορίτσια

Δυο κορίτσια
μάζευαν μαργαρίτες στο λόφο
Στο δημόσιο δρόμο
κατέβαιναν
τα τύμπανα της παρέλασης

τα τανκς οι ερπύστριες…
                         
Νοέμβρης 2005

Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη μνήμη της

Ταυτότητα

Πορεία στις άγονες γραμμές
κύκλους γύρω από σημεία
δρομέας σε ανώμαλο πέφτω και σηκώνομαι
και κόβω ένα νήμα χωρίς αντίκρισμα.
Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες,

με κυνηγούν σαν Ερινύες
και από τις Συμπληγάδες βγαίνω
ημιθανής.
Ακροβάτης σε φλεγόμενο σκοινί
σώνομαι την τελευταία στιγμή
σε ύψος ιλίγγου.
Τρέχω στον κίνδυνο διάτρητη τραυμάτων.
Ορειβάτης σε γκρεμούς με διαθήκη
ένα σακίδιο.
Καταθέτης είμαι
σε ψυχή και κουρέλια.


Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη μνήμη της

Αντέχουν ακόμα ...

Αντέχουν ακόμα
οι δοκοί των υποστυλωμάτων
τους τριγμούς των αρμών.
Τα αγκωνάρια αφήνουν
τις γραμμές.

Τα παράθυρα
διαμπερή τραύματα
του αέρα.
Τα πράγματά μας
σκιές στο δάπεδο
έλειωσαν
ανάμεσα στις υπόγειες κραυγές
στη σιωπή
και την απόσταση.
Δεν υπάρχει άλλο
σημείο αναφοράς.
Ό,τι ήταν ό,τι μένει
είναι η αφετηρία
των χρόνων μας
πέρα από πίστη και πλάνη
πέρα από λέξεις και αριθμούς.


Αφροδίτη Νότη
από τη σελίδα στο facebook που δημιούργησε 
η αδελφή της, Γιάννα, στη μνήμη της