Στην αυλή του μουσείου

                                     Τα πρόσωπα 
                    χωρίς σκοτάδι στο περίγραμμα
             χωρίς τη φθαρμένη μάσκα του χρόνου
                    πλέκουν λέξεις καθημερινές
                    κάτω από το μανδύα της θεάς
                 που ανεμίζει μέσα στους αιώνες
                     την τελετουργία του έρωτα.

                                  Τα μάτια
          ακολουθώντας την πορεία της ιστορίας
          σμίγουν κάτω από κάστρα και πύργους
              αλώνουν τα σημάδια της αγωνίας
                         και βάφουν τα όνειρα 
                      με μελωδίες σε κλίμακα 
                          ουρανίων χρωμάτων

Ανδρέας Καρακόκκινος
από τη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό, 2017

Tango Argentino

                          Κόκκινη φλόγα
              στροβιλίζεται στους ρυθμούς
                      ενός tango argentino
                  και φλεγόμενες καρδιές 
                             καίγονται 
          στους εξώστες του μεσονυκτίου.
                Εσύ αιωρείσαι αγέρωχη
                       πύρινη οπτασία.

Ανδρέας Καρακόκκινος
από τη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό, 2017

Σαν τους παλιούς χαρτοκλέφτες

                                      Παίζεις με σημαδεμένες 
                                                    λέξεις
                                           σαν τους παλιούς
                                              χαρτοκλέφτες.
                                  Αφήνεις κλεμμένους στίχους
                                                στο τραπέζι,
                                     πάντα σε σχήμα καρδιάς,
                                         τους βαφτίζεις έρωτα
                                       και κερδίζεις την παρτίδα. 
                                     Χειροκροτείς τον εαυτό σου 
                                                  για τη νίκη
                                           ανεβαίνεις στο βάθρο 
                                                  του νικητή
                                      καμαρώνεις τη μοναξιά σου
                                          και χάνεις τα παιχνίδι 
                                                   της ζωής.


Ανδρέας Καρακόκκινος
από τη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό, 2017

Σ' ένα ποτήρι η μοναξιά

Πίνει τη μοναξιά

στο μπαρ

μ ένα ποτήρι στο χέρι.

Λικνίζεται στις νότες

του ονείρου

και το κορμί της ρυθμός ερωτικός.

Ψιθυρίζει τα τραγούδια που μιλούν

γι  αγάπη

κι η σκέψη σε ταξίδι αναπόλησης.

Παρατηρεί  τους θαμώνες

τάχα αδιάφορα

με βλέμμα πάντα λυπημένο.

Αναζητά μια συντροφιά

γι απόψε

ή για το πάντα της ζωής.

Σμίγει το δάκρυ της

με το ποτό

να σβήσει την αιώνια θλίψη.

Ανδρέας Καρακόκκινος

από τη ανέκδοτη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό 

Το κορίτσι του σταθμού

Στη γραμμή τέσσερα

μετρά τα βαγόνια του συρμού,

αναζητά τον εαυτό της

να κάθεται σ’ ένα παράθυρο

και  ταξιδεύει στο  όνειρο

της μαγεμένης μελωδίας.

Ύστερα ξανά στο πόστο της

χαμογελά στους ταξιδιώτες

σαν  δίνει τα ρέστα απ’ τα  τσιγάρα

κι αφήνει το βλέμμα της θλιμμένο

να σβήσει πάνω στις γραμμές

με μια κλεμμένη σοκολάτα στο χέρι.

Το κορίτσι του σταθμού

κρυμμένο πίσω από κουτιά

ανοίγει το βιβλίο που κρατά

στο κεφάλαιο της αλήθειας

κι αγγίζει απαλά το λυκαυγές

των κρυμμένων του σελίδων .

Το τέλειωμα της μέρας

την βρίσκει στο άδειο παγκάκι

να ζωγραφίζει  ένα δικό της τραίνο

σαν το παιδικό δωμάτιο

που άπλωνε τα θέλω της

φωτογραφίες πάνω στους τοίχους.

Κι όταν τις νύχτες

πάλευε με τη σιωπή

δραπέτευε με το Πήγασο

στο πιο μακρινό αστερισμό

να κρύψει εκεί τα χρόνια της

κι όλους τους στίχους της αγάπης.

Ανδρέας Καρακόκκινος

από την ανέκδοτη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό

 

Σταγόνες του Σεπτέμβρη

Οι σταγόνες του Σεπτέμβρη

ντυμένες με χρώματα της σιωπής

κυλάνε σαν τη θλίψη της βροχής

στους  άνυδρους δρόμους της νύχτας.

Κρατάνε στα ξεραμένα χέρια τους

φύλλα από σπασμένα χαμόγελα

και σάπια λείψανα μιας ομορφιάς

που άξαφνα ξεψύχησε στο χρόνο. 

Μια μπάντα αποδημητικών πουλιών

απλώνει στα σύρματα τις νότες

από εκείνο το ταγκό του έρωτα

που δεν πρόλαβαν να χορέψουν .

Ανδρέας Καρακόκκινος 

από την ανέκδοτη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό

  

Ναυάγια

Οι μύθοι αργοσβήνουν

σε άστεγες ελπίδες

κι οι γοργόνες κολυμπάνε

σε νεκρές θάλασσες.

Δεν ρωτάνε πια αν ζεις

αλλά πόσες φορές πεθαίνεις.

Αν τις συναντήσεις μη φοβηθείς

και μην αλλάξεις δρόμο.

Δεν βουλιάζουν ναυαγισμένα καράβια.

Ανδρέας Καρακόκκινος

από την ανέκδοτη συλλογή Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό