Χωρίς εσένα

Γδέρνω ξεκοιλιάζω/ δαγκώνω με λύσσα/ νεκροί γύρω μου οι τοίχοι/ αίμα μυρίζουν και φόβο// ............................................................................. στο ταβάνι ανεβαίνει ο πυρετός/ τις έμμονες του θανάτου ώρες/ ............................................................................. χωρίς εσένα/ ......χωρίς εσένα/ χωρίς εσένα// ............................................................................. τόσο ατέλειωτη η νύχτα// ............................................................................. Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Ένας άνθρωπος νεκρός

Της οικογένειας κυνόδοντας είμαι/ της υπηρεσίας μου υπάλληλος καλός/ της χώρας μου υπήκοος πειρθήιος/ ευπειρθής της εκκλησίας μας πιστός/ με ζήλο του νόμου και της τάξης/ ακοίμητος στέκομαι φρουρός// ............................................................................... είμαι ένας άνρθωπος βολεμένος/ μα κάποιοι λένε πως/ είμαι ένας άνθρωπος νεκρός// ............................................................................ Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Σιγά-σιγά

Δίχως λόγια/ δίχως χάδια/ δίχως αίμα/ .......να μοιράζονται ............................................................................... μ' ένα κανείς/ μ' ένα πουθενά.. ......................................................................... σιγά-σιγά χτίζεται/ η μοναξιά// ............................................................................. Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Χώμα μονάχα

Ματαίως ανάβει/ το καντήλι των νεκρών// ........................................................................... ούτε ελαφρύ το χώμα ούτε βαρύ/ χώμα μονάχα/ το τίποτα σκεπάζει// ........................................................................... πάνω του/ φίδια μαύρα σούρνονται// ........................................................................... του πόνου// ........................................................................... Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Προσμονή

Καλπάζουμε στην πλάτη της σιωπής/ στις φτερούγες ονείρων νεκρών/ γυρεύοντας έναν κόσμο σκιερό/ της ψυχής ν' αποθέσουμε τις ρίζες/ κι ως τότε μέχρι ρανίδας πίνουμε/ της πίκρας την αόρατη βροχή/ αποσαρκωμένοι κι ανυπόδητοι/ πνιγμενοι σε φεγγάρια μαύρα και πικρά/ μιας προσμονής απαρηγόρητης// ................................................................................ Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Ζωή χαλασμένη

Άνθρωποι σφάγια σαρκοβόρων/ κυματορροές φοβισμένων/ στα σπίτια κλείστηκαν/ τάχα σε ζώνη ουδέτερη/ σε μιαν άδεια παντέρημη πόλη/ σκοτεινή και ανίερη/ που τις πομπές της κρύβει/ τυφλοπόντικες/ τους δρόμους της σκάβουν/ χτυπιούνται οι μέρες της/ σαν πορτοπαράθυρα/ ζωής ανεπισκεύαστης// .............................................................................. άνθρπωποι που ησύχως πεθαμένοι/ αναρωτιούνται με πόσα καρφιά/ ο ήλιος στον ουρανό στερεώθηκε/ τις ώρες που έμπαιναν όλο και πιο βαθιά/ μες στο πικρό του τάφου τους σκοτάδι// .............................................................................. Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021