αψέντι

«΄Ψστε είστε κι εσείς διδάκτωρ΄»................................................................ -Δε θέλω να μιλήσουμε για επιστήμη απόψε/ σπάταλης λέξης λούστρο./ Ξημερώνει η μέρα που ίσως δεν προφτάσουμε./ Ας κάνουμε την τελυεταία ελεγεία της χρονιάς/ την προμελετημένη όσο και πρέπουσα αστοχία./ ............................................................................... Ας μοιραστοπύμε το καιόμενο αψέντι/ ας ταριχεύσουμε τον χρόνο./ ............................................................................... Αγγελής Μαριανός/ από τη συλλογή Αντικριστά, 2021

πηλός

Γυναίκα πηλός/ σε περιμένω να στεωνώσεις./ Στον περίβολο της φούστας/ προβάλλουν γυμνα/ νωπά καλοφτιαγμένα δάχτυλα/ καμπύλες καθαρές γραμμές./ Ακάλυπτα τα στήθη σου/ χέρια στεφάνια έδεναν τη μέση/ μπέρτα τα φτερά/ δαμάζουνν το έρεβοσ./ ............................................................................. Να στεγνώσεις περιμένω./ ............................................................................. Αγγελής Μαριανός/ από τη συλλογή Αντικριστά, 2021

φθινόπωρο

Ακόμη κι οι ψιχάλες σιώπησαν./ Αδιάφορες και άδειες./ δίχως ρυθμό η μουσική/ σαν να τις πήρες ο ύπνος/ μετά τον έρωτα/ έξω στη φύση// ................................................................................ Σταμάτησε η βροχή/ μου λείπεις.// ................................................................................ Αγγελής Μαριανός/ απ΄τη συλλογή Αντικριστά, 2021

μνήμες

Ξύπνησα στην οδό Χιροσίμα/ είδα πολλά:/ πετούσαν τα πουλιά γυμνά/ φρύγανα μαδημένα./ Τυφλές οι σαύρες έπεφταν/ η μία πάνω στην αλλη./ Ξύπνησα στην ίδια Χιροσίμα/ με λάσπη ογδόντα και ... ετών/ στα βλέφαρα./ Παντέρμη σκόνη δεν ξεκολλούσες./ Έτριψα έτριψα τα χειροτέρεψα./ Μαύρο ρετσίνι χήθηκαν/ μύρο στο μαύρο αμπάρι// ............................................................................ Αγγελής Μαριανός/ από τη συλλογή Αντικριστά, 2021

αίφνης ο θάνατος

Ανακούφιση που ξεθωριάζει/ εξαερώθηκε και τον σωριάζει/ αυτόπτης μάρτυρας ο γδούπος/ ο τελυταίος στα σανίδια ήχος// ........................................................................... Αγγελής Μαριανός/ από τη συλλογή Αντικριστά, 2021

Μετάξι

Η ανατολή στο πρόσωπό σου
Το πιο σπουδαίο φως του κόσμου
Κι απ' όλες τις φωνές σου, φως μου
η πιο αγαπημένη είναι εκείνη που
χρώματα ανάκατα με το ζεστό το μέλι
γλιστρούν ανάμεσα απ' τα χείλη σου
σαν το μετάξι με τρόπο φυσικό και αληθινό. 


Αγγελής Μαριανός
από τη συλλογή Πεζολίβαδα, 2017

Προς Σαλονίκη

Κάποτε φτάσαμε και ως εδώ
παλιές πατρίδες παραδίδοντας
ώσπου να πέοουμε στην αγκαλιά
του νέου πατέρα στη νέα χώρα. 
Ήμασταν κάμποσοι, πρόσφυγες όλοι.
Απάτριδες, κατατρεγμένοι, αγριωποί.
Σεμνή η τελετή, όλοι γονάτισαν με θεληση
να νοιώσουν χάδια απ' τα δάχτυλά σου.
Σα βρέθηκαν στον κόλπο σου να δροσερέψουν
σε μια στιγμή ανακούφισης σε αναγνώρισαν
για πάντα δική τους νέα πατρίδα ευγενική
και επέστρεψαν στον συνοικισμό ακολουθώντας
την ταμπελα - προς Σαλονίκη. 


Αγγελής Μαριανός
απο τη συλλογή Πεζολίβαδα, 2017

Μυρτιά

Η άνοιξη δεν έρχεται τυχαία στον τόπο μας
κάτω απ' τα πόδια μας κι απάνω στα κλαδιά
μήτε τη χάρη δε μας έκανε η μέρα που τη νύχτα
ξεπερνά σε βάρδια κι είν' όλα μας φανερωμένα.
Όλα συμβαίνουν για να αφυπνιστούμε πάλι
Κάθε φορά που σκύβεις να μαζέψεις χαμομήλι 
Μη ντρέπεσαι, Μυρτιά μου, άσε με να σε μυρίσω
Κάθε φορά που σκαρφαλώνεις στα ψηλά ξέρε το 
ιδρώνεις και σταλάζεις άνοιξη στα μάτια μου
Μη ντρέπεσαι, Μυρτιά μου, άσε με να δακρύσω
Τα μάτια δεν πονούν μα τσούζουν βαλσαμόχορτο
της πιο πυκνής συγκέντρωσης και πιάνω
κλαίγοντας απ' τη χαρά, γεμίζω μια φιάλη
δάκρυα ανοιξιάτικα να βγάλω το χειμώνα
που 'χει γυμνά κλαδία να τα ζεσταίνω μόνο. 


Αγγελής Μαριανός
από τη συλλογή Πεζολίβαδα, 2017
 

Κόκκινη

Άρπαξε το χωράφι πρασινάδες
Πολλές ανταύγειες πράσινες χλωρές
Ανάμεσά τους στο κέντρο του κλήρου
Μια κατακόκκινη αφημένη πινελιά
Γεμάτη θράσος ξεπετάχτηκε ψηλά
Μία ευκαιρία βρήκε ανάμεσά τους
Να μεγαλώσει σαν την παπαρούνα


Αγγελής Μαριανός
από τη συλλογή Πεζολίβαδα, 2017

Ορχηστρικόν

Απολαμβάνοντας τα εξαίρετα
καπνικά λιβάνια της Βιρτζίνια
κάτω απ' το καθαρό αστρόφεγγο γιοφύρι, 
η τελευταία απόλαυση προτού παραδοθεί
στα όνειρά μου η νύχτα με τα κρυπτά διανοήματα. 
Καθώς ο αέρας κουρδίζει τα κρεμαστά καμπανάκια
κλείνω τα μάτια και διαλέγω τις εικόνες που αγαπώ
μελτέμια, βουκαμβίλιες και γιορτινά εξωκλήσια.
Προσθέτω τα κουρδίσματα που θυμιατό θυμίζουν.
Ο ήχος παίζει πάνω στην εικόνα κι εκείνη τρέχει.
Το θυμιατό φουντώνει, γράφει καμπύλες, σέρνει τους ήχους,
αναπαράγει το σεμνό ορχηστρικό κι ακολουθεί ο χορός. 
Τα παπαδοπαίδια του χωριού προβάλλουν στη σειρά
κι εκτελούν την ευλαβική χορογραφία προπομποί
του σεβάσμιου πατέρα έξω απ΄την ωραία πύλη.
Πέφτει ο αέρας σφαλίζει το ορχηστρικο,
η βουκαμβίλια κάνει την τελευταία της υπόκλιση. 


Αγγελής Μαριανός
από τη συλλογή Πεζολίβαδα, 2017