Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Έχω λησμονήσει

Απίστευτο μα έχω λησμονήσει
το φως που ευλογούσε τα μαλλιά σου όπως έγερνες
τον ήχο της φωνής να κελαρύζει
πηγή βαθιά που τα νερά της μου αρνήθηκε. 
«Οι συγκυρίες φταίνε» - είπες - και σε πίστεψα
μα δεν κατάφερα να μάθω αυτή τη λέξη
αν πάει να πει «συμπτώσεις», «ατυχίες που χτυπούν»
«ομοβροντία κεραυνών στο ίδιο δέντρο»
ή μήπως μια «συνωμοσία σκοτεινή και πιο βαθιά»
του σύμπαντος που ήθελε για πάντα να ξεχάσω 
πόσο πολύ σε καμαρώσανε τα μάτια μου
και τον λυγμό που απόμεινε βραχνάδα στο τραγούδι.

Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
απο τη συλλογή Ο μέσα ήλιος, 2018



Δεν υπάρχουν σχόλια: