Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Βρούτος


Αν ήσουν εγώ θα συμφωνούσες.
(στον Α.Η.)


Ιούλιε

πόσο τρυφερά σε κρατάω σαν γιο μου
έκπληκτο και υγρό
ενώ το αίμα κυλά στο εγχειρίδιο
μουλιάζοντας τη λαβή του
κι απλώνει στα σκαλοπάτια τον ίσκιο σου
κοκκινίζοντας τις πτυχώσεις του
που κατεβαίνουν το μάρμαρο των τυράννων
σαν τόγα
γιατί πιστέψαμε κι οι δυο στην ιδέα
ότι τα πάντα πρέπει να κορυφώνονται
σε μια πράξη ανδρείας
που απαιτεί τώρα από εσένα
να συμβάλεις αδρά
καταθέτοντας ανεξίτηλα τη θνητότητα
καθώς σκύβεις πάνω
στο στήθος του φίλου σου για να εκπνεύσεις
και ν’ απορήσεις –
γυμνά στη λάμα της ιστορίας
τα σπλάχνα όλων μας.
 
 
Αλέξιος Μάινας
από την ανέκδοτη συλλογή Ο διαμελισμός του Αδάμ (2008-2012)

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: