Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Μαθητεία
























Ας έχουν άλλοι
μύθους να 
προτάξουν
κι αποφθέγματα.

Εμένα 
μου ιστόρησαν 
το χρόνο 
τα βουνά

η μυρωδιά 
του θυμαριού
με μύησε
στα όνειρα

κόκκινες φέτες
γης
μου έδινε
η γιαγιά 
όταν πεινούσα

κάτω από παλιές
ελιές
μαθήτευσα 
τα μεσημέρια.

Έχω στα 
χέρια μου
αφή από φτερά

με τη βροχή
να ρίχνει
προκηρύξεις
έμαθα να
συντάσσω γράμματα

να γράφω πάνω
στις πλαγιές
πέρδικες και 
κοτσύφια.

Σε πέτρες 
να ορθογραφώ
την άνοιξη. 

Απρίλιος 2008

Ελένη Μαρινάκη
από τη συλλογή Σε ξένο ουρανό, 2011

3 σχόλια:

Poet είπε...

Κι εγώ από την άσφαλτο και το μπετόν, πειράζει που λάτρεψα αυτό το ποίημα; Σαν μια πατρίδα που ποτέ δεν γνώρισα.

ποιώ - ελένη είπε...

κόκκινες φέτες
γης
μου έδινε
η γιαγιά
όταν πεινούσα

κάτω από παλιές
ελιές
μαθήτευσα
τα μεσημέρια.

Έχω στα
χέρια μου
αφή από φτερά

Γοητεύτηκα!!!!
φιλιά και στους δύο

Poet είπε...

Γεια σου, Ελένη. Χαίρομαι. Καλό βράδυ.