Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Κάποτε η Κυριακή














Bathers, Pauln Cezanne

Η Κυριακή μικρό νησί
δίπλα στη βρόμικη πολιτεία
στολίζεται ρούχα καθαρά κι άδειες τσέπες
Κυριακή απομεσήμερο
και φτάνει στα νυσταγμένα αυτιά
ο αχός των γονιών, δεκαετίες πριν,
όλοι γελούν στο τραπέζι ένα γύρο
ήλιος η μαμά κι ένα κομμάτι βαμβάκι
από σύννεφο στου μπαμπά το μέτωπο.
Η Κυριακή μικρό νησί
σηκώνει λευκό πανί και ταξιδεύει,
στο στήθος ένα τσίμπημα ελαφρύ.

Κάποτε η Κυριακή είχε χαμόγελα μυρωδάτα
και πτήσεις καταπάνω στου ήλιου τους ανέμους
κάποτε η Κυριακή είχε παράθυρα ανοιχτά
κι ερωτήματα μετέωρα στου έρωτα τη ρέμβη
κάποτε μαζί παρέα
σε μπαλκόνια αντίκρυ σ' όλη τη ζωή μας
λέγαμε την ψυχή μας με μιαν ανάσα
σε πορφυρά αυτοκίνητα μέσα
τρέχαμε μ' εκατόν εξήντα στην ανηφόρα
και δραπετεύαμε Κυριακή
ως το μεθυσμένο δείλι
μικρές κι άμυαλες εκδρομές στην ευτυχία.

Γιώργος Παναγιωτίδης
από τη συλλογή Κύμα άλμα, 2014

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Ο Γιώργος Παναγιωτίδης γεννήθηκε το 1965 στην Αλεξανδρούπολη. Είναι εκπαιδευτικός με μεταπτυχιακό δίπλωμα στη δημιουργική γραφή και υποψήφιος διδάκτορας του ΜΠΣ «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Διδάσκει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση από το 1989και δημουργική γραφή από το 2009. Συνεργάστηκε με το λογοτεχνικό περιοδικό Μανδραγόρας για μια δεκαετία ως το 2005, απ' όπου παρουσίαζε κυρίως ποιητές. Το ίδιο έκανε και στο Συμπόσιο Ποίησης του Πανεπιστημίου Πατρών. Το μυθιστόρημά του Ερώτων και Αοράτων τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω (νυν Αναγνώστης) το 2008. Κείμενά του υπάρχουν σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά.