Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Γαρύφαλλα στην άσφαλτο
















Φυτρώσανε γαρύφαλλα στην άσφαλτο.
Φρένο απότομο. Μην τα πατήσει.
Βγήκε στο δρόμο βιαστικός.
Στην Εθνική, στην Αττική, στη λεωφόρο Πλάνης.
Στάθηκε όρθιος μπροστά στην ουτοπία
με το σακάκι του αυτόνομη σημαία
να διασώσει λίγο άρωμα ελπίδας.

Ισοπεδώνει όνειρα ο δρόμος
στο διάβα του πεθαίνουν τα λουλούδια.
Έσβησε σαν μικρό παιδί, διαφανής
σχεδόν ανάερος, με μια σπασμένη φράση.
Αυτό το τέλος μου αρκεί
ή κάτι συναφές.
Ατάραχος, μέσα στο τόση κίνηση.
Αλώβητος, μέσα σε τόση λάβα.

Χάρης Μελιτάς
από τη συλλογή Η διαθήκη, 2013

4 σχόλια:

θωμαή είπε...


καλημέρα, τι όμορφο ποίημα!

Poet είπε...

Καιρό έχουμε να σε δούμε, Θωμαή. Χαίρομαι που σου άρεσε το ποίημα του Χάρη Μελιτά.

θωμαή είπε...

κύριε Νικηφόρου, απολαμβάνω τον καφέ μου στον όμορφο κήπο σας, άλλωστε, η ποίηση δεν έφυγε ποτέ. ευχαριστώ για την φιλοξενία :)

Poet είπε...

Μείνε λοιπόν μαζί μας, Θωμαή μου, γιατί υποπτεύομαι ότι σε λίγο θα εμφανιστεί και πάλι εκείνη η μικρή άγρυπνη αντιλόπη.