Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Επιστροφή ΄Δ'

























Καθώς επιστρέφεις στο άδειο δωμάτιο
και κουβεντιάζεις με όλους τους φίλους
που έφυγαν ξαφνικά
με τους γείτονες στο απέναντι σπίτι
με τα πουλιά που μαρμάρωσαν στο καλώδιο
των τηλεφώνων
με τη γυμνή γυναίκα
με όσα αγάπησες
όπως το σκοτάδι στο σινεμά τα λαϊκά τραγούδια το πικάπ
ανοίγει η πόρτα της αυλής
και μπαίνουν θριαμβευτικά οι διαδηλωτές
φορτωμένοι αφίσσες χρώματα λάβαρα λυγμούς

Νίκος Ορφανίδης
από τη συλλογή Η άλλη βιογραφία, 1999
Συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα, 1970-2009, 2009

2 σχόλια:

Rosa Mund είπε...

Το καθένα από τα ποιήματα του Νίκου Ορφανίδη διηγείται
τη δική του μελαγχολική ιστορία, αλλά ταυτόχρονα
και τη λυπημένη ιστορία της Κύπρου.
Ωραία ποίηση.

Poet είπε...

Χαίρομαι που σου αρέσουν τα ποιήματα του Νίκου Ορφανίδη, ρομαντική μου Ροζαμούνδη, γιατί σκοπεύω να αναρτήσω αρκετά ακόμη.
Πράγματι, μελαγχολία και θλίψη είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς;