Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Ες αεί























Κι όποτε πότισα εκείνο το τριαντάφυλλο
ποτίστηκαν μαζί
οι εσταυρωμένοι
Κάτω απ' το περβάζι μου

Γιατί τι άλλο είναι τα ποιήματα
Από χιλιάδες χέρια
που τεντώνονται αιμόφυρτα
από λουλούδι σε λουλούδι

Χαρά Ναούμ
από τη συλλογή Άγρυπνες αντιλόπες, 2013

8 σχόλια:

Poet είπε...

Μπράβο, Χαρά.

Xara N είπε...

Τόλη, μια μικρή αντιλόπη μόλις κοκκίνησε. Δεν είναι τίποτα. Το μέσα μου παιδί. Να 'ξερες από πόσα κύματα πέρασε αυτό το ποίημα για να φτάσει σε αυτήν εδώ τη μορφή του. Από το 2010 το πάλευα. Τι σου λέω όμως. Εσύ ξέρεις πολύ καλά πόσο βασανιστική διαδικασία μπορεί να είναι ενίοτε αυτή του γράψιματος. Και το "ενίοτε" λίγο είναι. Να προσπαθεί κανείς να αποτυπώσει την αρχική εικόνα που είχε πλάσει το μυαλό του. Την αλήθεια της εικόνας και την εικόνα της αλήθειας (του γράφοντος αν μην τι άλλο).
Σ' ευχαριστώ για το "μπράβο".
Κίνητρο και δέσμευση για να προχωρήσω όσο το δυνατόν πιο πιστή και αφοσιωμένη.
Σε φιλώ.

Poet είπε...

Γλυκιά μου Χαρά, πάντα να γράφεις τέτοια ποιήματα για να τα επαινώ εγώ κι εσύ να κοκκινίζεις (τόσο σπάνιο αυτό). Γιατί το μέσα μας παιδί είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε ως ποιητές και ως άνθρωποι.

Το ποίημα είναι ένα διαμάντι από τα ορυχεία της ψυχής και χρειάζεται μετά επεξεργασία για να δώσει όλη τη λάμψη και την ομορφιά του. Αυτό έκανες κι εσύ και χαίρομαι που έχεις πλήρη επίγνωση της δημουργικής διαδικασίας. Ο κόσμος, το μέλλον, η ζωή σου ανήκει. Σε φιλώ.

Άστρια είπε...

Υπέροχο!!!

(Παρότι είχε περάσει αυτή η ανάρτηση, γύρισα πίσω γιατί δεν μπορούσα να μην αφήσω αυτή τη λέξη εδώ με τα θαυμαστικά της, σαν να ένοιωθα αλλιώς ότι θα το αδικούσα!)

Poet είπε...

Όσο αισιόδοξη και να ήταν η μικρή ατίθαση και άγρυπνη αντιλόπη, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι η απήχηση των ποιημάτων της θα έφτανε ως τα άστρα. Χαίρομαι λοιπόν πολύ κι εγώ για τη Χαρά και σε ευχαριστώ, κορίτσι του διαστήματος.

Julia Fortouni είπε...

...ας τιμήσουμε λοιπόν όπως μπορούμε τούτη την αιματηρή επικονίαση. Ες αεί! Χαρά μου πολύ όμορφο!

Blur είπε...

Μας αρέσει η ποίηση και μας αρέσει το λιβάδι που ονειρεύεται μες στην ομίχλη και διαβάζουμε περισσότερη ποίηση. Ευχαριστούμε!

Poet είπε...

Καλωσόρισες, Blur, σε ευχαριστούμε. Κι εμένα μου άρεσαν οί θολές ιστορίες σου. Εξ άλλου η ίδια η ζωή είναι μία κατεξοχήν θολή ιστορία. Καλό φθινόπωρο.