Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

- N -

























Να σε βλέπω
και να μη μπορώ
να σ' αγγίξω.
Να με βλέπεις,
και να μην μπορείς
να με πάρεις αγκαλιά.
Να αγαπιόμαστε
με τα μάτια μόνο!
Και
Πού και πού,
καμμιά φορά,
κάπου
τα χέρια μας ν'αγγίζουν ...
Να χαιρετιόμαστε.
«Δια χειραψίας»...
Να πίνουμε κρυφά,
απ' το ίδιο ποτήρι.
Σαν,
για να δώσουμε
ο ένας στον άλλον
ένα φιλί.

Τζούτζη Μαντζουράνη
από τη συλλογή Τα 24 γράμματα του αλφαβήτου, 2012

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στίχοι που θυμίζουν οικείες καταστάσεις με έναν αναπάντεχα τρυφερό τρόπο.

Γλύκανε η ψυχή μου.

(Ξεχνάω έτσι για λίγο όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ. Το ένστικτό μου λέει πως όλο τούτο μόνο για καλό δεν είναι.)

Κική

Άστρια είπε...

Ίσως δεν είναι τυχαίο που λένε ότι οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι πιο δυνατοί.
Ίσως δεν είναι τυχαίο που το "να" είναι ..τελικός σύνδεσμος!


Αγαπητέ μας ποιητή, σήμερα είναι μια βροχερή μέρα όμως δεν μας ξεγελάει είναι καλοκαιράκι πια:)
Καλό βράδυ.


υγ. καθυστέρησα κι απάντησα μόλις σήμερα στα σχόλια της ανάρτησης που είχα κάνει για τη γιορτή της μητέρας.

tolisnik είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Poet είπε...

Ωραίος ο αναπάντεχα τρυφερός τρόπος, Κική μου. Να πω όπως γυναικεία χέρια που ξαφνικά τυλίγονται από πίσω στον λαιμό μου;

Έχουν φρίξει ακόμη και τα σφαγιασθέντα κατά εκατοντάδες χιλιάδες πρόβατα του ιδιωτικού τομέα. Πώς τόλμησαν να αγγίξουν τις ιερές αγελάδες του δημοσίου; Πώς;

Poet είπε...

Είναι πράγματι πιο δυνατοί, Άστριά μου. Και χωρίς ημερομηνία λήξης.

Και στη Θεσσαλονίκη ο καιρός κάνει τα τρελά του. Το καλοκαίρι όμως είναι εδώ.

Μια και ως κοινός θνητός δεν μπορώ να σε επισκεφτώ στ' άστρα, λέω να περάσω σύντομα από το γήινο ιστολόγιό σου. Καλή σου μέρα.