Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

Η γιορτή των αναμνήσεων
























Με τους καθρέφτες στραμμένους στης ήβης
τ' ανεκπλήρωτο κενό
Σκουριασμένα ανοιχτήρια σε γιορτή αναμνήσεων
Ακούγαμε κάθε βράδυ σιωπηλοί τις φωνές των χρωμάτων
Η ζωή μας γυάλιζε μόνο στις στάσεις του μεγάλου ταξιδιού
Με τ' αγρίμια αγκαλιά και αλήθειες εφήμερες
σε υπόγεια ύποπτα
Ενώ τα μεσημέρια οι αισθήσεις ξελόγιαζαν τα κορμιά
Ίσως γιατί υπήρχε τόσο φως που έκρυβε όλες τις ατέλειες.
Καθώς η επόμενη νύχτα απλώνει όπως ο μαύρος κύκνος
τα φτερά
Σε ξένες τρυπώνουμε αγκαλιές για ανακύκλωση.

Νίκος Μυλόπουλος
από τη συλλογή Όνειρα σε συνέχειες. 2012

Δεν υπάρχουν σχόλια: