Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

Τι να τα κάνω τα ποιήματα;


Τα πρωτάκια της πρωινής φύλαξης
Τρέχουν σαν τρελά ηλεκτρόνια
Γύρω από την έδρα μου
Κολλάνε αυτοκολλητάκια
Στη θήκη του κινητού μου
Καμώνονται πως μου διαβάζουν παραμύθια
Με αγκαλιάζουν

Με τόση αθωότητα
Να αναβλύζει τριγύρω μου
Τι να τα κάνω τα ποιήματα;

Παναγιώτης Γούτας
από την ανέκδοτη συλλογή Πάλι διπλές ήφερα;

2 σχόλια:

Eva Psarrou είπε...

Πολύ όμορφο. Μου θύμισε μια αντίστοιχη δήλωση του Σεφέρη, που όμως αναφερόταν νομίζω στα τραγικά γεγονότα της Κύπρου. Αισθανόταν τόση την ασχήμια των καιρών που 'τι να έκανε κι η ποίηση;'..

Poet είπε...

Εμένα μου θύμισε, Εύα μου, ένα ... δικό μου ποίημα : «τα πιο ωραία ποιήματα γράφονται χωρίς λέξεις ...»

Η ομορφιά, η χάρη, η αθωότητα βρίσκονται τριγύρω μας παντού, αρκεί να έχουμε μάτια, αρκεί να έχουμε ψυχή.