Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Μια γυναίκα από άνεμο


Ένας άνεμος σιγανός φυσούσε μέσα της
κι έπαιζε μ' ένα μόνο φύλλο - το χαμόγελό της.
Όλοι αγαπήσαν το χαμόγελό της.
Εκείνη δεν αγάπησε κανέναν.
Έμεινε μόνη με τον άφαντο άνεμό της
χάνοντας και το μόνο εκείνο φύλλο. «Το άπειρο, είπε,
είναι ο τέταρτος τοίχος της μοναξιάς μας, όχι η στέγη.»

Έμεινε ανύπαντρη, γέρασε, δεν έγινε ούτε άγαλμα.
Σχολαστική στην καθαριότητα, απ' το χαράματα,
χειμώνα καλοκαίρι, σκούπιζε ως πέρα το πεζοδρόμιο.
Μια μέρα μάλιστα φωτογραφήθηκε έτσι με τη σκούπα της
στο δρόμο εκεί, μπρος σε μια ξένη πόρτα. Κι αυτή
η φωτογραφία της
απόμεινε όλο όλο από κείνον τον άνεμο και το
χαμόγελό της.

Γιάννης Ρίτσος
από τις Ασκήσεις, 1950-1960

14 σχόλια:

Field of Dreams είπε...

Σπαρακτική εικόνα μοναξιάς, Τόλη, απόψε που γύρισα στην Αθήνα και με υποδέχτηκε καταρρακτώδης βροχή.

Καλησπέρα σε όλη την παρέα

Υ.Γ. Όλγα, έχεις πολλούς χαιρετισμούς από την κυρία Αγγελική!

50fm είπε...

Τόλη μου,υποκλίνομαι στην επιλογή σου!
Λίνα μου,μίλησες με τη γενναία κυρία Αγγελική.
Κάθε καλοκαίρι, μου προσφέρει την αγάπη της,σύκα και βασιλικό.
Μιλάμε για ποίηση και για τη "μάνα" θάλασσα...
Πόσο μικρός είναι ο κόσμος!
Πολύ χαίρομαι!

Poet είπε...

Και τώρα που γύρισες, Λίνα;

Πραγματικά σπαρακτική. Και η «γυναίκα από άνεμο» όμως «δεν αγάπησε κανέναν», δεν άπλωσε ένα χέρι.

Poet είπε...

Ξέρω γιατί σου άρεσε το ποίημα, Ουρανία. Γιατί κι εσένα «όλοι αγαπήσαν το χαμόγελό σου».

Λοιπόν, τέρμα οι διακοπές, κορίτσια, έτσι; Αμάν πια!

μωβ είπε...

Αυτή η γυναίκα από άνεμο
με το φυλλοβόλο της χαμόγελο
με τη σκούπα της στους αιώνες ταξιδεύει...
πόζα της μοναξιάς και της ονείρου...

Τόλη τις ευχές μου στη Σοφία!
Λίνα καλώς μας ήρθες!!!

CARPE DIEM είπε...

Τι αμαρτία..μια γυναίκα που δεν αγάπησε ποτέ!!Και το χαμόγελο;Από που έπαιρνε το φως του το χαμόγελό της;Δεν τον καταλαβαίνω εδώ τον ποιητή μας Τόλη μου..
Εχεις δίκιο!!Τέρμα οι διακοπές..Αχ..Τι κρίμα!

and33 είπε...

Εγώ δεν θα σχολιάσω τη γυναίκα από άνεμο. Εγώ θα πω τις ευχές μου όλες στη Σοφία που γιόρταζε και που δυστυχώς από κάτι απρόβλεπτο τώρα έφτασα σπίτι. Όμως η γιορτές κρατάνε 3 μέρες και έτσι θα πω τις ευχές μου και στην ίδια αύριο. Τόλη μου μου Χρόνια πολλά και όμορφα στη Σοφία.

Poet είπε...

Αχ, τι ωραίο χαμόγελο που έχει η γυναίκα της εικόνας σου, Τζούλια. Χαμογελάνε γλυκά και τα μάτια της. Ποτέ να μην καταλήξει στη σκούπα.

Poet είπε...

Μεγάλη αμαρτία, συμφωνώ, στην Κόλαση κατευθείαν. Α, ξέχασα, μια γυναίκα που δεν αγάπησε ποτέ, ήδη βρίσκεται στην Κόλαση.

Μου ζητάς να εξιχνιάσω δύο μυστήρια, Όλγα μου. Τι εννοεί ο ποιητής και από πού παίρνει φως το χαμόγελο μιας γυναίκας. Θα έλεγα από μιαν αρχική προσμονή που ποτέ δεν βρήκε την εκπλήρωσή της. Γι' αυτό και έσβησε.

Οι διακοπές σου τελείωσαν και δεν είναι καθόλου κρίμα. Σκέψου κι εμάς.

Poet είπε...

Τζούλια και Ανδρέα, σας ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σας. Πρόκειται για μια πολύ δημοφιλή Σοφία. Στιγμή δεν σταμάτησαν να χτυπάνε σήμερα σταθερό και κινητό.

Καληνύχτα σε όλους.

50fm είπε...

Όταν οι φίλοι αγαπούν, τα τηλέφωνα χτυπούν...Τόλη μου!
Καλό απόγευμα!

Poet είπε...

Πολύ σωστά, Ουρανία μου. Μπορούν όμως να στείλουν και ταχυδρομικό περιστέρι ή σινιάλο καπνού. Ακόμη κι ένα ποίημα.

Καλό βράδυ (εδώ έχει συννεφιάσει).

Maria Jose είπε...

Σίγουρα η γυναίκα αυτή αγαπούσε τον εαυτό της. Ικανό να σε κάνει να χαμογελάς και απαραίτητο για να αγαπήσεις τους άλλους.
Υπέροχο ποίημα.
Καλό Σαββατοκύριακο, Τόλη.

Poet είπε...

Τον αγαπούσε ή δεν τον αγαπούσε; Ιδού η απορία που ούτε η μαργαρίτα μπορεί να μας λύσει.

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο, Μαρία.