Γ. Ροϊλός: Οι ποιητές (π. 1919). Λάδι σε μουσαμά, 130 εκ. x 170 εκ. Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός». Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στα δεξιά της σύνθεσης απεικονίζεται ο Α. Προβελέγγιος να διαβάζει κάποιο ποίημά του, ενώ από τα αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι Γ. Στρατήγης, Γ. Δροσίνης, I. Πολέμης, K. Παλαμάς (στο κέντρο) και Γ. Σουρής
Πιθανότατα όλοι γνωρίζετε τον Γιάννη Αγγελάκα, τραγουδιστή του ροκ συγκροτήματος Τρύπες, μουσικό, ηθοποιό αλλά και καλό ποιητή. Κι αν «θέλετε να γνωρίσετε όλους αυτούς που σκύβουν» ή αρκετούς τουλάχιστον, βρίσκεστε σε σωστό μέρος. Στον κατάλληλο σταθμό αιμοδοσίας τους που βεβαίως διανυκτερεύει. Γιατί πάντοτε έχουμε ζωτική ανάγκη και γι' άλλο αίμα.
από τους καλλιτέχνες που εκτιμώ ιδιαίτερα ο Αγγελάκας. Τον παρακολουθώ πολλά χρόνια, από τότε που ήταν στις Τρύπες.Στην αρχή με ξένιζε η μουσική του συγκροτήματος, αλλά με συγκλόνιζαν οι στίχοι (σκέτη ποίηση...)και σιγά σιγά αγάπησα και τη μουσική τους.
Πάλι ταυτόχρονα κάναμε σχόλιο, Τζούλια. Ομολογώ ότι εγώ σχετικά πρόσφατα τον γνώρισα και εκτίμησα ιδιαίτερα τη φωνή του. Τη γνήσια ποιητική φωνή του και το πνεύμα της εξέγερσης που εκφράζει.
Και μια μικρή, παράξενη σύμπτωση που θυμήθηκα από τον τόσο γνωστό πίνακα με τους ποιητές. Μένω στην οδό Γεωργίου Στρατήγη και γεννήθηκα τον χρόνο που πέθανε ο ποιητής.
Δεν είναι τυχαίο που είναι τόσο αγαπητός στους νέους ανθρώπους.. με τη μουσική περνάει την πολύ καλή δουλειά του πιο άμεσα. Εξαιρετικά και τα δύο! Το φθινόπωρο θα είναι πολύ ενδιαφέρον στο λιβάδι:) Την καλησπέρα μου σε όλους!
Τι σύμπτωση! Σκεφτόμουν να κάνω κιεγώ μια ανάρτηση για τον Αγγελάκα. Διάβασα ότι έγραψε τη μουσική για τη νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ψυχή βαθιά" που αναφέρεται στον εμφύλιο πόλεμο. Πρέπει να είναι καταπληκτική. Θα ψάξω να τη βρω.
Kαλημέρα στην παρέα! Τόλη μου, με τη ροκ έχω μια σχέση ιδιαίτερη! Καταλαβαίνεις πόσο απολαμβάνω, την επιλογή σου. Πολύ καλές οι συνθέσεις τους,ποιητικοί στίχοι και η φωνή, σε ταξιδεύει...
Εξήντα χρόνια μετά, ο εμφύλιος και πάλι στο προσκήνιο. Στην ισπανική λογοτεχνία το ίδιο για τον δικό τους εμφύλιο εβδομήντα χρόνια μετά. Να μια σύμπτωση ακόμη που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Ναι, πρέπει να τονίσει κανείς την έντονη κοινωνική διάσταση των στίχων του Αγγελάκα, Αλέξη. Σε συνδυασμό με τη μουσική, μπορεί τέτοιοι στίχοι, ακόμη και στην εποχή της αφασίας, να έχουν μεγάλη απήχηση.
Οι περισσότεροι «θέλουν να γνωρίσουν όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου;!» Είσαι πιο αισιόδοξος από μένα.
Ο Αγγελάκας ανήκει σε κείνη την κατηγορία των καλλιτεχνών που τους γνωρίζουμε είτε ως τραγουδοποιούς (βλ. Σαββόπουλο) είτε ως τραγουδιστές, αγνοώντας την ποιητική τους διάσταση. Ο Αγγελάκας λοιπόν είναι από τους σημαντικούς νέους ποιητές μας και χαίρομαι που συμφωνούμε σε αυτό. Απλά κι αυτός έχει την τύχη των ποιητών που λίγοι ενδιαφέρονται για το έργο τους, στην περίπτωσή του δε παρόλο που ακούμε έργο του, ουδόλως το συνδυάζουμε με την ποιητική τέχνη.
Καλωσόρισες, φίλε. Ένας Σκορπιός είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτος εδώ.
Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός αυτό οφείλεται στο ό,τι το τραγούδι είναι απείρως δημοφιλέστερο από την ποίηση. Οι πολλοί ιδέα δεν έχουν από ποίηση και ελάχιστα ενδιαφέρονται ακόμη και για τους σημαντικότερους ποιητές μας. Ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Αναγνωστάκης και άλλοι έγιναν ευρύτερα γνωστοί από τη μελοποίηση των ποιημάτων τους από τον Θεοδωράκη. Ούτε καν από το βραβείο Νόμπελ για τους δύο πρώτους που ήταν ένα πυροτέχνημα.
Συμφωνώ μαζί σου βέβαια ότι ο Αγγελάκας θα έπρεπε να είναι πιο γνωστός στον στενό ποιητικό κύκλο και στους λίγους επαρκείς αναγνώστες της ποίησης. Ίσως η δική μας προσπάθεια εδώ να αποτελεί μια μικρή συμβολή στην κατεύθυνση αυτή.
Συμπληρώθηκαν ήδη δεκατρία χρόνια από τον Ιούνιο του 2008, όταν με τη Λίνα Παπαδοπούλου αποφασίσαμε να ανοιχτούμε στο πέλαγος των Ελλήνων ποιητών του 20ου (και του 21ου !!) αιώνα. Με προσωπικές θεματικές ανθολογίες. Με ποιήματα για τον έρωτα και την αγάπη, για την κοινωνία και την επανάσταση, για το όνειρο και την ουτοπία, για τον χρόνο και τη μνήμη, για τη μοναξιά, για το ίδιο το ποιητικό φαινόμενο, για όλα τα αιώνια θέματα της λογοτεχνίας.
Στο διάστημα αυτό, διάβασα αναρίθμητες ποιητικές συλλογές, ξεφύλλισα εκατοντάδες τεύχη λογοτεχνικών περιοδικών, ανέτρεξα σε μερικές δεκάδες ανθολογίες από τη βιβλιοθήκη μου και προμηθεύτηκα άλλες, για να θυμηθώ τα αγαπημένα μου ποιήματα, να ανακαλύψω άλλα και έτσι να μοιραστώ μαζί σας αυτόν τον αμύθητο πλούτο της ψυχής.
Εκτός από τις θεματικές ανθολογίες, σκοπός μας ήταν να παρουσιάσουμε ξεχωριστά σημαντικούς ποιητές, ιδίως εκείνους που είναι λιγότερο γνωστοί έξω από τον στενό ποιητικό κύκλο. Επίσης, να σας γνωρίσουμε αξιόλογους νέους ποιητές, την ελπίδα και το μέλλον. Αυτό έχει ήδη γίνει για αρκετούς ποιητές και θα συνεχιστεί με ειδικά αφιερώματα σε πολλούς άλλους. Με τον τρόπο αυτό, συνεχίζουμε με τη δική μας οπτική τις άλλες αξιόλογες προσπάθειες ανθολόγησης που έχουν γίνει στο διαδίκτυο.
Το ιστολόγιο φέρει ένα δικό μου ποίημα ως προμετωπίδα, υπήρξε όμως, έως πριν έξι χρόνια περίπου, αποτέλεσμα ομαδικής εργασίας. Συνεχίζω μόνος μου από τότε. Τα ποιήματα συνοδεύονται, σχεδόν πάντα πλέον, από πίνακες ζωγραφικής, εικόνες, σχέδια ή φωτογραφίες. Το ποίημα του Άρη Αλεξάνδρου στη στήλη «Το ποίημα που διανυκτερεύει», όπως και το δικό μου ποίημα ως προμετωπίδα της ανθολογίας, εκφράζουν τον αγωνιζόμενο άνθρωπο και το πνεύμα του ιστολογίου. Δραστικό αντίδοτο, ελπίζω, στη μοναξιά που ενεδρεύει μέσα μας.
Μερικούς μήνες μετά την αρχή αυτής της προσπάθειας, είχαμε τη χαρά να γίνει βασική συνεργάτιδά μας η πολύτιμη Τζούλια Φορτούνη. Η Τζούλια ανέλαβε να επιλέγει πίνακες και συνθέτει εικόνες για τα ποιήματα της ανθολογίας - μια πρωτότυπη δημιουργική εργασία. Τη Τζούλια διαδέχτηκε στον τομέα αυτό μια άλλη φίλη από την Αθήνα, η Γιάννα Αγγελοπούλου. Εδώ και έξι χρόνια περίπου, την εργασία αυτή έχω αναλάβει εγώ προσωπικά.
Βασικός συνεργάτης του ιστολογίου υπήρξε και ένας παλιός μου φίλος, ο ζωγράφος και λογοτέχνης Ντίνος Παπασπύρου. Κατά διαστήματα είχαμε τη βοήθεια και άλλων φίλων της ποίησης.
Μετά λοιπόν περισσότερους από 500 ποιητές με περισσότερα από 5.000 ποιήματα σε 14 θεματικές ενότητες, έχω πια συνειδητοποιήσει ότι το έργο αυτό δεν πρόκειται να τελειώσει. Δεν θα τελειώσει ποτέ γιατί η ποίηση δεν τελειώνει ποτέ. Δεν έχουν ακόμα ανθολογηθεί πολλοί σημαντικοί ποιητές και η ανθολόγηση άλλων δεν είναι πλήρης. Και το κυριότερο, παρά την παραδοσιακή μικροψυχία και μεμψιμοιρία στον τόπο μας, η ελληνική ποίηση γνωρίζει στις μέρες μας μια πρωτοφανή άνθιση.Οι παλιότεροι ποιητές δημοσιεύουν το έργο της ωριμότητάς τους ενώ εμφανίζονται συνεχώς αξιόλογοι νέοι ποιητές. Μέσα στην κοπριά φυτρώνουν εξαίσια λουλούδια.
Η έρευνα λοιπόν θα συνεχιστεί, παρά τη γενικότερη σοβαρή μείωση στην κίνηση των ιστολογίων, και θα προστεθούν στις ανθολογίες πολλοί ποιητές και πολύ περισσότερα ποιήματα. Με μοναδικό κριτήριο την ποιότητα. Πρόκειται ασφαλώς για μια φιλόδοξη προσπάθεια, ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι τεχνικοί περιορισμοί ενός απλού ιστολογίου αλλά και ο περιορισμένος χρόνος που εγώ διαθέτω. Και κάτι ακόμα, νομίζω ιδιαίτερα σημαντικό. Η αγάπη όλων μας για την ποίηση δημιουργεί φιλικούς δεσμούς με ξεχωριστούς ανθρώπους που, πιθανότατα, δεν πρόκειται ποτέ να γνωρίσουμε από κοντά. Παράδειγμα η συνεργασία μου με τα άλλα μέλη της παρέας που υπήρξε σχεδόν αποκλειστικά ηλεκτρονική και τηλεφωνική. Και οι πολλοί κάτοχοι άλλων ιστολογίων που έχουν γίνει τακτικοί αναγνώστες μας. Νομίζω ότι αυτή είναι μια άριστη συστατική επιστολή για τη λειτουργία του διαδικτύου.
Ευχαριστώ θερμά τη Τζούλια, τη Λίνα, τη Γιάννα και τον Ντίνο, σας ευχαριστώ όλους.
15 σχόλια:
από τους καλλιτέχνες που εκτιμώ ιδιαίτερα ο Αγγελάκας. Τον παρακολουθώ πολλά χρόνια, από τότε που ήταν στις Τρύπες.Στην αρχή με ξένιζε η μουσική του συγκροτήματος, αλλά με συγκλόνιζαν οι στίχοι (σκέτη ποίηση...)και σιγά σιγά αγάπησα και τη μουσική τους.
ωραία επιλογή Τόλη...
Πολύ ωραίο βίντεο, Τζούλια. Οι στίχοι μέσα στο πνεύμα του ποιήματος που διανυκτερεύει. Πιστεύω ότι κι αυτούς τους έχει γράψει ο Αγγελάκας.
Πάλι ταυτόχρονα κάναμε σχόλιο, Τζούλια. Ομολογώ ότι εγώ σχετικά πρόσφατα τον γνώρισα και εκτίμησα ιδιαίτερα τη φωνή του. Τη γνήσια ποιητική φωνή του και το πνεύμα της εξέγερσης που εκφράζει.
Φυσικά οι στίχοι είναι του Γ. Αγγελάκα και η μουσική του Νίκου Βελιώτη...
υπέροχο τραγούδι...
αφιερωμένο στην παρέα του λιβαδιού, αυτό το φθινοπωρινό βραδάκι...
Και μια μικρή, παράξενη σύμπτωση που θυμήθηκα από τον τόσο γνωστό πίνακα με τους ποιητές. Μένω στην οδό Γεωργίου Στρατήγη και γεννήθηκα τον χρόνο που πέθανε ο ποιητής.
Δεν είναι τυχαίο που είναι τόσο αγαπητός στους νέους ανθρώπους.. με τη μουσική περνάει την πολύ καλή δουλειά του πιο άμεσα.
Εξαιρετικά και τα δύο!
Το φθινόπωρο θα είναι πολύ ενδιαφέρον στο λιβάδι:)
Την καλησπέρα μου σε όλους!
Τι σύμπτωση! Σκεφτόμουν να κάνω κιεγώ μια ανάρτηση για τον Αγγελάκα. Διάβασα ότι έγραψε τη μουσική για τη νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ψυχή βαθιά" που αναφέρεται στον εμφύλιο πόλεμο. Πρέπει να είναι καταπληκτική. Θα ψάξω να τη βρω.
Kαλημέρα στην παρέα!
Τόλη μου, με τη ροκ έχω μια σχέση ιδιαίτερη!
Καταλαβαίνεις πόσο απολαμβάνω, την επιλογή σου.
Πολύ καλές οι συνθέσεις τους,ποιητικοί στίχοι και η φωνή, σε ταξιδεύει...
Πράγματι οι στίχοι τους πολύ δυνατοί, με έντονη κοινωνική διάσταση.Η μουσική τους,ιδιαιτέρως δυνατή κυρίως για νεανικά αυτιά, ως Τρύπες πρωτίστως.
Στο δε ερώτημα του τίτλου, μα είμαστε οι περισσότεροι.
καλημέρα
Το ελπίζω, Μargo μου, το ελπίζω. Φθινοπωρινό λιβάδι από πλάσματα του φθινοπώρου (Σκορπιούς), μάλλον θα έχει ενδιαφέρον.
Καλή σου μέρα.
Από συμπτώσεις άλλο τίποτα, IZA μου.
Εξήντα χρόνια μετά, ο εμφύλιος και πάλι στο προσκήνιο. Στην ισπανική λογοτεχνία το ίδιο για τον δικό τους εμφύλιο εβδομήντα χρόνια μετά. Να μια σύμπτωση ακόμη που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Καλή σου μέρα.
Καλή σου μέρα, Όλγα + Ουρανία. Χαίρομαι που σου αρέσει ο Αγγελάκας και η ροκ μουσική αν και εγώ δεν έχω ιδιαίτερη σχέση.
Ναι, πρέπει να τονίσει κανείς την έντονη κοινωνική διάσταση των στίχων του Αγγελάκα, Αλέξη. Σε συνδυασμό με τη μουσική, μπορεί τέτοιοι στίχοι, ακόμη και στην εποχή της αφασίας, να έχουν μεγάλη απήχηση.
Οι περισσότεροι «θέλουν να γνωρίσουν όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου;!» Είσαι πιο αισιόδοξος από μένα.
Καλημέρα.
Ο Αγγελάκας ανήκει σε κείνη την κατηγορία των καλλιτεχνών που τους γνωρίζουμε είτε ως τραγουδοποιούς (βλ. Σαββόπουλο) είτε ως τραγουδιστές, αγνοώντας την ποιητική τους διάσταση. Ο Αγγελάκας λοιπόν είναι από τους σημαντικούς νέους ποιητές μας και χαίρομαι που συμφωνούμε σε αυτό. Απλά κι αυτός έχει την τύχη των ποιητών που λίγοι ενδιαφέρονται για το έργο τους, στην περίπτωσή του δε παρόλο που ακούμε έργο του, ουδόλως το συνδυάζουμε με την ποιητική τέχνη.
Καλή σας μέρα
Καλωσόρισες, φίλε. Ένας Σκορπιός είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτος εδώ.
Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός αυτό οφείλεται στο ό,τι το τραγούδι είναι απείρως δημοφιλέστερο από την ποίηση. Οι πολλοί ιδέα δεν έχουν από ποίηση και ελάχιστα ενδιαφέρονται ακόμη και για τους σημαντικότερους ποιητές μας. Ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Αναγνωστάκης και άλλοι έγιναν ευρύτερα γνωστοί από τη μελοποίηση των ποιημάτων τους από τον Θεοδωράκη. Ούτε καν από το βραβείο Νόμπελ για τους δύο πρώτους που ήταν ένα πυροτέχνημα.
Συμφωνώ μαζί σου βέβαια ότι ο Αγγελάκας θα έπρεπε να είναι πιο γνωστός στον στενό ποιητικό κύκλο
και στους λίγους επαρκείς αναγνώστες της ποίησης. Ίσως η δική μας προσπάθεια εδώ να αποτελεί μια μικρή συμβολή στην κατεύθυνση αυτή.
Καλό απόγευμα.
Δημοσίευση σχολίου