Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Fade out

End of the endless Journey
To no End.
T. S. Eliot

Υπήρξα ένα από τα αθώα και ανυποψίαστα θύματα
μιας ομαδικής οικογενειακής παραίσθησης.
Το τελευταίο φιλί δεν ήταν για καληνύχτα.
Πόσο έξυπνα με ξεγέλασες
Πατέρα!

*
Πυροτέχνημα που άναψε και έσβησε η ζωή σου.
Με μια σπρωξιά που σου έδωσε ο Θεός
γκρεμίστηκες στο άπειρο.
Τώρα πια αποτελείς μέρος της συμπαντικής ευθύνης.

*
Επέλεξες την εκούσια τύφλωσή σου.
Δεν έβλεπες αυτό που συνέβαινε
γιατί δεν μπορούσες να διαχειριστείς άλλη λύπη.
Αλλά αυτή είναι μια άθλια δικαιολογία.

………………………..

*
Η χροιά της φωνής του χάθηκε για πάντα.
Ο πατέρας βράχος έγινε αεράκι.
Ο πατέρας κυματοθραύστης έγινε πουλί.
Ο πατέρας κεραυνός έγινε προμήνυμα βροχής.
Έφυγε χωρίς να διεκδικήσει ένα χάδι ή ένα φιλί
κι έμεινε να μας χωρίζει
ένας θάνατος και μια παρεξήγηση.
- Γιατί κλαις τώρα κοριτσάκι;

…………………………..

*

Σε τι χρησιμεύουν τα δάκρυα;
Δεν έχουν να ξεπλύνουν τίποτα άλλο πια.
Ξέρουν όμως να σέρνονται αθόρυβα στο σκοτάδι
και να κρύβονται βαθιά στις πτυχές του μαξιλαριού.

*
Αυτό που χάθηκε
είναι η αγάπη.
Η ανιδιοτελής αγάπη.
Κι όλα εκείνα τα φιλιά της καληνύχτας
που εξατμίστηκαν τελικά.

*
Ο διαμαντένιος σταυρός που φοράς.
Το τελευταίο δώρο του σε σένα πριν πεθάνει.
Και να σκεφτείς ότι σε όλη του τη ζωή υπήρξε άθεος.

……………………………

*
Θεέ μου πόσο ψυχρά και βίαια
καρφώνεις τις απουσίες
στον πίνακα των απολεσθέντων.
…………………………

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Η αιώνια κουτσουλιά, 2007

8 σχόλια:

το πετάλι είπε...

καρφιά
οι λέξεις της ποιήτριας

"καρφώνουν την απουσία
στον πίνακα των απολεσθέντων"

Τόλη,
και τα δύο εξαιρετικά!
πολύ ενδιαφέρουσα ποιητική πρόταση

Poet είπε...

Χαίρομαι που σου αρέσουν, Νίκο. Η Έλσα μας παρακολουθεί και θα ήταν ενδιαφέρον να προσθέσει κάποια στιγμή τα δικά της σχόλια.

Διερωτώμαι μάλιστα αν έχει διαγνώσει κάποια ποιητική της συγγένεια με τον Στάθη Κουτσούνη (θα θυμάσαι το σχετικά πρόσφατο αφιέρωμά μας στη δική του ποίηση), την τελευταία συλλογή του οποίου έχει κρίνει πολύ ευνοϊκά σε κάποιο λογοτεχνικό περιοδικό.

μωβ είπε...

καταπληκτικό ποίημα
για την πιο καταλυτική απουσία στη ζωή μας μιας γυναίκας...αυτή του πατέρα...
βαθιά συγκινητικό, αλλά και με την τραγικότητα του μοιραίου

"Επέλεξες την εκούσια τύφλωσή σου.
Δεν έβλεπες αυτό που συνέβαινε
γιατί δεν μπορούσες να διαχειριστείς άλλη λύπη.
Αλλά αυτή είναι μια άθλια δικαιολογία"

Field of Dreams είπε...

Κάθε στροφή, κάθε στίχος και μια εικόνα, μια ανάμνηση από τη σχέση μου με τον πατέρα μου.

Ευτυχώς τώρα πια μένουν τα καλά. Όλα τα κακά ξεχάστηκαν.

Ωραίο ποίημα διάλεξες απόψε, Τόλη. Μου αρέσει πολύ.

Poet είπε...

Ας αναλογιστούμε όλοι τη μεγάλη τύχη να έχουμε έναν πατέρα που μας αγαπούσε και τον αγαπούσαμε πολύ. Η απώλεια αυτής της αγάπης γέννησε τον πόνο και ο πόνος το ποίημα.
Όλη η ποίηση περνάει μέσα από την κοιλάδα των δακρύων, δεν είπαμε;

Δεν υπάρχει πιο μοναχικό πράγμα στον κόσμο από ένα χαρούμενο ποίημα.

το πετάλι είπε...

πραγματικά εξαιρετική η Έλσα Κορνέτη,

Τόλη,
μιας και ανέφερες τον Στάθη Κουτσούνη (τον οποίο εδώ γνώρισα),
-συμφωνώ γι αυτό που λες-

σήμερα το βράδυ στις 8
"στη στοά του βιβλίου"
παρουσιάζει την ποιητική συλλογή του "Εντομα στην εντατική"
από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο"

θα είμαι εκεί...

Poet είπε...

Αφού θα πας στην εκδήλωση, Νίκο, δώσε τους φιλικούς χαιρετισμούς μου στον Στάθη.

Είμαι βέβαιος ότι η παρουσίαση του βιβλίου του θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και επιτυχημένη.

Γιώργος Τσιρώνης είπε...

ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ Ευχαριστούμε πολύ. Τόλη για την Ελσα.