
Όπως σημείωσα και κατά την αρχική δημοσίευση του ποιήματος την 1η Ιουλίου του 2008:
«Ποίημα γραμμένο, με εκπληκτική ωριμότητα, σε ηλικία 18 ετών από τον αδελφικό φίλο των εφηβικών μου χρόνων. Ο Πόλης Πετρόπουλος είχε πάρει τότε το πρώτο βραβείο της ποίησης στο Anatolia και το ποίημά του, κατά τη γνώμη μου, έχει θέση σε οποιαδήποτε ανθολογία, τώρα και πάντα. Ο Πόλης επέλεξε να ακολουθήσει άλλο δρόμο στη ζωή του. Ένα από τα μεγάλα ταλέντα που αστράφτουν κάποια στιγμή και χάνονται».
Το ποίημα αυτό για μένα θα διανυκτερεύει πάντοτε.