Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Film noir

 

Κράτησε την ανάσα σου
κάποτε 
θ' ακούσουμε τη φωνή μας
σαν από f\ilm noir
ν΄αποκρίνεται στα παλιά συρτάρια
ψαχουλεύοντας τον σελιδοδείχτη
με το πεθαμένο άρωμα
και τον στίχο που ματώνει
για κείνα που ξεχάσαμε να ζήσουμ
μαζεύοντας λουλούδια από τους ίσκιους των άλλων
και πάλι θα πιούμε από το ίδιο ποτήρι
την ίδια μνήμη να βαδίσουμε με σώματα αλλαγμένα
ξέρω ,,, θα χαμηλώσεις το φως
ως την τελευταία λύπη
- πόσα και πόσα δε χάθηκαν με τα μάτια ανοιχτά- 
να δούμε την ώρα που φεύγει 
σα να μην έρχεται κανένας

Νιόβη Ιωάννου
από τη συλλογή Εις άτοπον, 2017
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: