Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Θυμάμαι

τη μέρα που έφυγα 
φορούσα ήσυχα ρούχα
θυμάμαι
πως άγγιζα τον εαυτό μου
απαλά
κλείνοντας την πόρτα
στα πράγματα
που σώπασαν μαζί μου
περιμένοντας ...
ο ζητιάνος στη γωνία 
με στόμα σοβαρό
ρώτησε αν χρειάζομαι κάτι
κι η γάτα παρατηρούσε αδιάκριτα
τρώγοντας 
ένα σπουργίτι νεκρό
σε μια άλλη ζωή
η μητέρα
μου χάιδευε την πλάτη στοργικά
κοίταξε εκείνο οτ παιδάκι
κοιταξε εκείνο το παιδάκι
μου έλεγε
κυνηγάει πεταλούδες
και πηδάει ως τον ουρανό
να τις φτάσει

Νιόβη Ιωάννου
από τη συλλογή Εις άτοπον, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: