Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Άτιτλο (Όταν πεθαίνει η μουσική, μένουν οι λέξεις ...)

                               XIX
 

Όταν πεθαίνει η μουσική, μένουν οι λέξεις
γυμνές πληγές που χάραξες βαθιά
στο μπράτσο του ονείρου σου.
Καράβια ακίνητα, μια θάλασσα πλατιά και μια γοργόνα
που σε κοιτά με μάτια γυάλινα νωχελικά
κάτω απ`τον ήλιο που`σβησε απρόσμενα.
Όταν πεθαίνει η μουσική, μένουν οι λέξεις
τραγούδια που εκλιπαρούν να γίνουν άνεμος
ζεστή ανάσα μες στα στήθη των παιδιών
στα ιδρωμένα χείλη του μεσοκαλόκαιρου.
Μένουν οι λέξεις, η μωρή απόδραση
                      των ανωνύμων ποιητών
στ`ασημοπράσινο πάνω από τη γαλήνια θάλασσα
                                                      της νοσταλγίας



Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
από την επικείμενη β' έκδοση της συλλογής
Μικρή περιήγηση, 1996

Δεν υπάρχουν σχόλια: