Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Θεμέλιος λίθος





Ήταν άνοιξη,
τότε που ρίξαν τα θεμέλια.

Ήρθαν οι μέρες
ανελέητες,
βροχή  γεμάτες.
.
Κάθε πρωί κοιμίζει
τα όνειρα που ολοφύρονται.
Συνάζει με σπουδή
λυγμούς  που δραπετεύουν.
Δένει ξανά
τα κεραμίδια που δέρνει ο άνεμος.
Γυρίζει
τους ανεμοδείκτες.

Πάνω στην πέτρα
φύτρωσε.
Πέτρα πάνω στην πέτρα.

Και η ευδία,
σφάγιο στα θεμέλια.


Δήμητρα Κουβάτα
αδήμοσίευτο



Δεν υπάρχουν σχόλια: