Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Ο λύκος


Γιγαντώνονται μπροστά μου,
ορθώνονται,
αρθρώνουν λόγια,
άνθρωποι.
Να με τρομάξουν με τις λέξεις τους,
αυτοί,
οι σμιλευμένοι από σάρκα και οστά
σαν τα δικά μου.
Με μάτια άπειρα ακόμα,
και ακοή υπόκωφη,
σκιάζουν τώρα τη σκιά μου.
Καταπατούν τη γη, το δέρμα, τη σπηλιά μου.

Μα εγώ θα μείνω εδώ, και ας μην κατανοώ
το άγριο μεγαλείο τους.
Θα μείνω εδώ
               ευλαβικά και ταπεινά
                                     να χαιρετώ τον ήλιο.

Δέσποινα Ντάση
από τη συλλογή Όλα τα Μη του κόσμου, 2015
          
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: