Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Το αυτόγραφο


Θαμώνας τακτικός τις Κυριακές
στις λαϊκές απογευματινές των πυρετών μου
βλέπω τις λέξεις να χορεύουν στη σκηνή
να παίζουν ρόλους που φοβήθηκα να παίξω.
Ανοίγουν τα παράθυρα της μνήμης
σκαρώνουνε σκαρί πειρατικό
ξανοίγονται στις θάλασσες του νόστου
να σώσουν τους ανώνυμους νεκρούς
που χάθηκαν πριν φτάσουν στην Ιθάκη.
Κι ύστερα νότες πάλι στο σανίδι.
Να στροβιλίζονται σαν σπίθες λαμπερές
απέναντι στους πόθους της πλατείας
με τουαλέτες πορφυρές διαφανείς
να ντύνουν τα απρόβλεπτα φινάλε.
Μ' ένα χαρτί κι ένα μολύβι εξορμώ
στα παρασκήνια σαν πέφτει η αυλαία
μια λέξη, κάθε λέξη ικετεύω.
Τι άσχημες μου φαίνονται χωρίς το μακιγιάζ
τρίζουν τα δόντια τους καθώς χαμογελάνε.
Με δάχτυλα σπασμένα υπογράφουν
πριν ξεκινήσουν το κρυφτό στα καμαρίνια.
Μα δεν φοβάμαι πλέον τον καιρό
χαλάλι της Δευτέρας το χαλάζι.
Έχω στον κόρφο μου το αυτόγραφο των λέξεων
να με φυλάει ως την άλλη Κυριακή
απ' τη σκιά μου.

Χάρης Μελιτάς
από τη συλλογή Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου, 2015
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: