Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Νύχτα


Τώρα μιλάς σαν νύχτα.

Σκεπάζεις με το σεντόνι το γρατζουνισμένο μου πόδι.
Δες θέλεις να φαίνεται, λες, η πληγή,
οι παλιές φωτογραφίες
και ο καιρός που κυλά
στις φλέβες γρηγορότερα απ' το αίμα.

Κακότεχνα μπαλώνω το κενό με λέξεις.
Αγκάλιασέ με.

Πόση ωκεάνια θύμηση
άραγε να χωρά σ' ένα δάκρυ;

Χάρης Μιχαλόπουλος
από τη συλλογή Δεν έρχονται, 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: