Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Ηχώ του βλέμματος


Απαγορεύεται το κυνήγι των αναμνήσεων
Μια λευκή έγραφε επιγραφή στην άκρη του δρόμου.
Οι μέρες μύριζαν γυαλί, οι νύχτες θύμιζαν θυμάρι
Ο χρόνος γύριζε έφιππος πάνω στ ξύλινο γαλάζιο αλογάκι
Μιας και το αύριο δεν έρχεται από μόνο του ποτέ
Αν με πάθος περίσσιο εσύ δεν το αναζητήσεις
Και κάθε λεπτό τώρα πια την δική του έχει βαρύτητα.
Έλα να βάλουμε την αγάπη πάνω απ΄τις πράξεις
Να αναμετρηθούμε με τ' αστέρια
Μόνο για σήμερα να αισθανθούμε νικητές
Και μες του κόσμου την απέραντη σιωπή
Το τρέμουλο ν' ακούσουμε της ξεχασμένης ομορφιάς μας
Και την ηχώ του βλέμματος δυο σταγόνων
Μόλις βροχής που ξεστράτισαν.

Νίκος Μυλόπουλος
από τη συλλογή Τέλος της περιπλάνησης, 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: