Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Κενό μήνυμα


ΓΥΝΑΙΚΑ :

                   Όταν θα φύγω με τα σύννεφα του Νότου
                   δεν θέλω
                   να γίνω φως
                   Το φως περίσσεψε

                   Θέλω να
                   φυτέψεις
                   ένα δέντρο
                   στον τάφο μου
                   Όχι
                   πλάι
                   στο κέντρο

                  (στο κενό που θ' αφήσω
                  αν αφήσω)

                 Οι πρώτες ρίζες
                 να φτάνουν στο νου
                 στην καρδιά μου
                 Και όταν ανέβει ψηλά
                 θέλω 
                 να το ευλογήσουν τα σύννεφα   
                 Να γίνει
                 Ένα πελώριο κατάλευκο χαρτί
                 Να 'χουν να γράφουν οι νέοι ποιητές

                Όταν οι υπολογιστές
                θα 'χουν σωπάσει


                Ζωή Σαμαρά
                από την ποιητική σύνθεση
                Είδα τις λέξεις να χορεύουν, 2015 
                Ενότητα : Διάλογος 

3 σχόλια:

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Χρόνια πολλά Τόλη.Χριστός Ανέστη.
Μετά από την παρότρυνση σου,αποφάσισα να γράψω ένα ποίημα σε αυτό το αραχνιασμένο ιστολόγιο μου..
Ας πούμε λοιπόν στη Ζωή Σαμαρά ότι ακόμα δεν σώπασαν οι υπολογιστές..

Poet είπε...

Αληθώς Ανέστη, Χρόνια πολλά, Έλενά μου. Ήδη έχεις ξαραχνιάσειτο ιστολόγιό σου με το ωραίο αυτό ποίημα. Μου άρεσε πολύ και σου το έγραψα.

Μας έλειψες, κοριτσάκι. Καλή συνέχεια λοιπόν. Με υπολογιστές, με το κοινό μολύβι ή και προφορικά, η ποίηση θα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο, όσο υπάρχει αγάπη, πόνος, ομορφιά.

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Διάβασα το σχόλιο σου Τόλη. Σε ευχαριστώ θερμά. Η αλήθεια είναι ότι πάντα γράφω σε χαρτί με στυλό. Παραδοσιακή. .αλλα όπως το είπες. .δεν παίζει κανένα ρόλο ο τρόπος. .το θέμα είναι να εκφραζομαστε..καλη σου μέρα (η άνοιξη ήρθε επιτέλους)