Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Gryllus campestris


Θέλω ν' ακούσω ένα τριζόνι απόψε.
Απόψε που 'ναι η νύχτα έτσι γλυκιά και φεύγει
φεύγει κι αυτό το καλοκαίρι ώρα την ώρα
θέλω ν' ακούσω ένα τριζόνι να επιμένει, όμως το  θέλω
να 'ναι τριζόνι γνώριμο, από κείνα
των πρώτων μου καλοκαιριών, εκείνα
τα ανεξίτηλα.

Ποιος ξέρει αν
μεταναστεύουν τα τριζόνια
ζουν μοναχά ένα καλοκαίρι, ίσως αλλάζει
τόπο τον τόπο ο ήχος τους, πώς να γινόταν
ν' ακούσω απόψε ένα τριζόνι απ' τα δικά μας, απόγονο
εκείνων των παλιών, των παιδικών
ένα τριζόνι Αμπελιωτάκι.

Αμέτρητα γύρω απ' το σπίτι, νύχτες μακρινές
μεγάλες νύχτες
νύχτες βαθιές ως πίσω απ' τη ζωή
εκείνα τα εντόπια έντομα
σίγουρα βρίσκονταν εκεί πολύ προτού φανούν
οι πρώτοι της δικής μου της γενιάς
θα παραμείνουν κι όταν
θα 'χουν σκορπίσει οι τελευταίοι

θέλω ν' ακούσω ένα τριζόνι απόψε, μακρινό
βγαίνοντας από νύχτες παιδικές να συνοδεύει
με τη σοφή του υπόκρουση το τέλος
ενός - ακόμα ενός - καλοκαιριού.


Σωτήρης Σαράκης
από τη συλλογή Η τελετή, 2006
Συγκεντρωτική έκδοση Στιγμή στο χάος,
Ποιήματα 1999-2010, 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: